گل و گیاه

درختچه های زینتی شرکت گل پایون

رزها

" رُزها "

رُزها يا گل سُرخ ها يكي از مهمترين دسته گياهان ميباشد كه انواع شناخته شده آن به بيش از ۲۰۰۰۰ گونه و واريته مختلف تخمين زده ميشود .
رُز، يا گل سُرخ ، جنسي ازخانواده گل سُرخ ها يا(Rosacea) رُزاسِه ميباشد كه بوته هايش پاكوتاه و پا بلند و رونده با ساقه هاي چوبي است و در بعضي گونه ها برگهايش غير دائمي و در برخي دائمي ميباشد .
در اقسام اصلي و اوليه بوته ها صورت بدوي خود را داشته ، بصورت كُرپه و پُر تيغ و خار ميباشد ، ولي پس از گشنگيري و بدست آوردن اقسام و جورهاي تازه كه بيشتر بوسيله پيوند روي پايه هاي اقسام وحشي درست شده ، صورت آن دگرگون شده و تا اندازه اي به ميل پرورش دهندگان تغيير صورت داده به اشكال مختلف : كُرپه ، چتري ، مجنون ( آويزان ) و بقول فرانسويان ( گل رُز گريان ) و غيره درآمده است .
اشكالي كه بيشتر مورد توجه و در باغات بوته هاي گل سُرخ را (بسته به وضعيت محل كاشت ) به آن صورت در مي آورند ۵ شكل بشرح زير ميباشد :
۱ – گل سُرخ پاكوتاه : بوته هائيست كه پيوند آنرا روي ريشه يا ساقه نزديك بخاك زده و ميگذارند از پيوند چند شاخه بيرون آيد و در اثر هَرَس همه ساله آنرا كوتاه نگهميدارند ، بطوري كه بسته به جنس آن بلندي بوته ها از ۲۰ سانتيمتر تا يك متر بلند تر نمي شود .
۲ – گل سرخ كُرپه : كه پس از پيوند نزديك خاك در اثر هَرَس نوك شاخه ها مي گذارند شاخه هاي فرعي آن زياد شود تا بوته بصورت كُرپه درآيد .
۳ – گل سرخ با ساقه بلند يا نيمه بلند : عبارت از بوته هائيست كه پيوند را روي يك ساقه صاف و لخت تسترن كوهي به بلندي يك متر تا يك متر و نيم مي زنند . پس از نمو پيوند ، ساقه نسترن بتدريج قوي شده رنگ قهوه اي بخود گرفته راست مي ايستد . باغبان ميتواند شاخه هايي كه از پيوند ميرويد را به ميل خود بهر شكل بخواهد درآورد .
۴ – گل سرخ رونده پيچنده : اين دسته از اقسام مخصوصي هستند كه شاخه هاي آنها بلند شده و بالا ميرود كه آنها را بوسيله پايه يا داربستهاي فلزي مخصوصي نگهداري كرده آرايش ميدهند .
۵ – گل سرخ مجنون : كه از پيوند اقسام رونده روي پايه بلند نسترن كوهي بدست مي آيد .

باين طريق كه هريك از اقسام نامبرده را اگر روي ساقه اي به بلندي ۱/۵ تا ۲ متر از نسترن كوهي پيوند كنند پس از گرفتن شاخه هاي آن رو به زمين سرازير شده و بوته گل مجنون ( گل رز گريان ) بدست ميآيد .

اقسام مختلف و جورهاي حاصله از گل سرخ :

بطوري كه گفته شد از گل سرخ گونه ها و واريته هاي ( اقسام و جورها ) زيادي تا كنون شناخته شده ، ولي آنچه از بهترين گونه ها و واريته ها كه در باغات كشورهاي اروپايي مانند : فرانسه كاشته شده نگهداري ميشود تقريبا در حدود ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ گونه و واريته است .
براي آنكه در تزئيد جورهاي گل سرخ بتوانند نژاد هر واريته را معلوم نموده و بدانند هر واريته كه تازه بدست مي آورند از جفتگيري كدام يك از واريته ها بوجود آمده ، عده بيشماري از گياه شناسان و كارشناسان مخصوص اين گل ، آنها را دسته بندي كرده اند كه مهمترين از همه آنها دسته بندي زير است كه مورد توجه بيشتري ميباشد

۱ – گل سرخ فرانسه ( رُز دو فرانس Rosier de france
۲ – نسترن (اكلانتيِرEglantier)
۳ – گل چاي ( رُزيِه آدور دوته Rosier aodeur de the)
۴ – گل سرخ ايران ( رُزيِه دو پِرسRosier de Perse)
۵ – گل سرخ با گلهاي متعدد( رُزيِه مولتي فلور پُلي آنتاRosier Multiflore Polyanta)
۶ – گل سرخ مينياتور( رُزيِه مينياتورRosier Miniature )
۷ – گل سرخ بَنگال ( رزيِه بنگالRosier Bengale )

رز شارل دوگل
گل رُز دو رگِه شارل دوگل(Charle de Gaulle )

اين دسته بندي از نظر نژادي گل سرخ بوده ولي نسبت به وقت گل دادن و بلندي و كوتاهي بوته يا پيچندگي آنها در تجارت دسته بندي ديگري كرده اند كه چون بيشتر مورد احتياج و توجه افرادي است كه بكاشتن و پرورش اين گل علاقه دارند ، اين دسته بندي در اينجا شرح داده ميشود .

۱ – گل سرخ هاي پاكوتاه گل درشت .
۲ – گل سرخ هاي پاكوتاه با گل كوچك .
۳ – گل سرخ هاي بوته كُرپه( رُزيِه بوئيسونRosier Buissons)
۴ – گل سرخ هاي رونده .
۱ – گل سرخ هاي پاكوتاه با گل درشت :

الف – دسته هميشه گلها ( رِمونتانت Remontants ) : شامل ۸ جور

( منظور از هميشه گلها آندسته از گل سرخهائي است كه بهار و تابستان تا اواسط پائيز متناوبآ گل مي دهند )
ب – دسته دورگه هاي هميشه گل : شامل دو سري و رويهمرفته ۲۲ جور مختلف مانند گل سرخ " مادام البرت باربيه " با گل زيباي درشت و خوش تركيب كاملا پُرپَر ، برنگ زرد شُتُري كه مغز آن زرد آلوئي و در سالهاي نزديك به ۱۹۴۷ بدست آمده است .

ج – دسته معروف به گل چاي : شامل ۱۲ جور .
د – دسته دورَگِهِ چاي : داراي ده سِري مختلف شامل ۲۱۸ جور مانند " گل چاي " ( بتي اوپريشارد Betty uprichard ) گل درشت نيمه پُرپَر با گلبرگهاي پهن برنگ صورتي گوشتي كه ميانه آن شنجرفي و پشت گلبرگها شنجرفي مايل به نارنجي خيلي خوشبو كه در ۱۹۲۲ بدست آمده است .
ديگري گل چاي( مارگارت مك گريدي Margaret Mac Gredy):
گل زيباي پُرپردرشت برنگ لاكي كه آخر شنجرفي ميشود باعطر مطبوع كه در ۱۹۳۷ بدست آمده .

ديگر گل چاي ( كُنتِس دو كاستيلژاKontesse de Castillja ) : با گل درشت نيمه پُرپَر به رنگ زرد طلائي ، پشت برنزي كه در سال ۱۹۲۶ بدست آمده است .

۲ – گل سُرخ هاي پاكوتاه با گل كوچك :
الف – گل سرخ بنگال و دورَگِه هاي آن شامل ۸ جور .

ب – گل سُرخ پوليانتا(Polyantha) و دورَگِه هاي آن شامل ۵۶ جور .

ج – گل سُرخ مينياتور شامل ۷ جور

براندي.

گل رُز براندي هيبريد (BRANDY )

۳ – گل سُرخ هاي كُرپِه ( بوئيسونBuisson) :شامل ۳۱ جور .

۴ – گل سُرخ هاي رونده : داراي ۲ سري و شامل ۹۲ جور .

زمين و خاك مساعد براي پرورش گل سُرخ :

براي آنكه بتوان يك باغ گل سُرخ احداث كرد يا آنكه بوته هايي را كه در باغچه يا حاشيه خا ميكارند بطور كامل نمو كرده و از همه جهت جالب توجه باشد ، بايد ديد گل سُرخ در چه نوع خاك بهتر از ساير گلها تغذيه كرده و ميتواند در آنجا تا حد طبيعي رُشد و پرورش يلقفته زيبايي طبيعي خود را نمايان سازد . بهترين زمين براي كاشتن گل سُرخ ها زميني است كه داراي خاك رُسي و شني تازه باشد .

اين قسم خاك كمي سنگين است و وقتي آنرا آب مي دهند خاك به ابزار كار ميچسبد ولي بزودي رطوبت اضافي را از خود رد كرده و در آن به آساني و خوبي ميتوان كار كرد . در چنين خاكي ريشه هاي گل سُرخ به اطراف منتشر شده وسائل تغذيه كافي براي بوته را فراهم ساخته و گلريزان فراواني مي كند . برعكس زمين هاي آهكي كه خاكش مقادير زيادي مواد آهكي مانند كاربنات دو سود داشته باشد براي كاشتن گل سرخ بهيچ وجه مناسب نيست . مقدار آهكي كه در خاك براي بوته هاي گل سرخ لازم است به نسبت مواد موجود در خاك و همينطور به نسبت نژادهاي مختلف گل بايد تفاوت داشته باشد .

چنانچه در زمين هاي رُسي و شني مقدار آهك نبايد از ۱۰ تا ۱۵ درصد و در زمين هاي شني از ۵ درصد ***** كند .

زمينهاي شني كه در خاكش رُس يافت نمي شود ، براي پرورش گل سرخ مناسب نيست . مگر آنكه آنرا بحد كافي با مواد پوسيده نباتي و حيواني مخلوط كنند تا هميشه خاك را تازه نگهدارد.

نكته قابل توجه آنست كه نبايد تصور شود چون خاك رُسي و شني براي تربيت گل مساعد است ميتوان بوته هاي گل سرخ را در خاك هاي رُسي نيز كاشت . بنابراين بايد دانست كه كاشتن گل سرخ در زمينهاي رُسي يا شني خالص يا آنها كه بيش از ۱۵ درصد مواد آهكي دارند زحمت بيهوده است و بوته هاي گل در چنين زمينها ، هميشه زرد و رنجور و برگهايشان زودتر از موقع ريخته در مدت كوتاهي خشكيده و از بين ميرود . مگر آنكه خاك آنها را قبلا اصلاح كرده بعد مبادرت به كاشتن گل نمايند .اكنون كه خاك مناسب براي كاشتن گل سرخ را شناختيم بايد دانست چگونه چنين زميني را بايد آماده براي گل كاري كرده ، با چه نوع مواد غذائي آنرا تقويت نمود ، تا گلهاي حاصله در آن تمام زيبايي و ظرافت خود را حفظ كرده نمايان سازد .

زمين را بايد قبلا بعمق ۶۰ تا ۸۰ سانتيمتر كاملا برگرداند و سنگهاي درشت و مواد زائد را از آن بيرون كشيده بعد براي هر صد متر مربع ۳۰۰ تا ۴۰۰ كيلوگرم كود تجزيه شده و ساخته را خوب با خاك مخلوط سازند . بهتر است اين كار در آبان ماه و چند هفته قبل از موقع كاشتن بوته ها صورت گيرد .اگر زميني را كه در اختيار دارند از زمين هاي سبك ( مانند زمين هاي شني خالص يا هر نوع خاكي كه شن آن زيادتر از ساير تركيباتش باشد ) بايد با آن ، كود سنگين كه بتواند خاك را قابل نگهداري رطوبت كند مخلوط كنند .
بهترين كود براي چنين زمين كود گاوي ساخته شده است .
زيرا كود گاوي بزمين هاي سبك قابليت حفظ و نگهداري رطوبت را داده و از نظر مواد مغذي و پوسيده آنرا غني ميسازد
اگر زمين از نوع رثسي و شني است يعني مواد رُسي آن برتري دارد بايد براي اصلاح آن از كودهاي سبك تازه كه بتواند سنگيني خاك را اصلاح كند و آنرا قابل جذب آب نمايد ( مانند پِهِن اسب تجزيه شده و پوسيده يا كود گوسفندي نرم ) بحد كافي و زياد مدتها قبل از رسيدن موقع كاشت مخلوط كنند . بهتر است اين كار اوائل پائيز انجام گرفته و تا موقع كاشتن چند دفعه زمين را برگردانده تا خاك داراي خلل و فرج لازم براي نفوذ و جذب اب بشود . براي تكميل كودهاي سبك كه با خاكهاي رُسي و شني مخلوط ميكنند بايد از كودهاي شيميايي مخصوصآ آن دسته كه مواد پطاسي آن بيشتر است استفاده نمود . پس از آنكه بوته هاي گل را در باغ يا نقاطي كه براي اين كار تخصيص داده شده كاشتند نسبت به جنس زمين بايد آنها را هر سال (اگر خاك سبك است ) يا هردو سال يك مرتبه ( اگر خاك سنگين است ) كود بدهند و ميزان كود مورد لزوم همان ۳۰۰ كيلو گرم براي هر صد متر مربع است كه اواخر پائيز روي زمين پهن كرده بكمك شن كش و چنگال يا بيل آنرا زير خاك كنند .

مواظبت هاي ديگري كه بوته هاي گل سرخ لازم دارد بطور خلاصه عبارت است از :

الف – حذف پاجوشهائي كه از پايه بوته ها يعني از نسترنهاي كوهي بيرون ميآيد كه بايد جدآ مراقبت شود زيرا اگر پاچوشها را نبرند ، مواد مغذي را كه بايد به بوته برسد جذب و مصرف كرده بوته را ضعيف كرده يا ميخشكاند.

ب – آبياري مرتب و منظم بوته ها به تناسب فصل مخصوصآ در زمين هاي سبك و ايم گرم تابستان .

ج – چيدن ته گلها پس از ريختن گلبرگها كه بايد از نيم سانتيمتر بالاي آخرين برگ شاخه كه منتهي به گل شده قطع نمود .

د – مراقبت و جلوگيري از ابتلاء بوته ها به انواع امراض قارچي يا ميكربي و حيواني بشرحي كه در آفات گياهي گفته شده .
ه – هَرَس بوته ها كه بايد اواخر زمستان انجام شود تا در نتيجه شاخه هاي نازك و ضعيف حذف شده و شاخه هاي قوي و گلدار جانشين آنها گردد . براي آنكه بتوان بطور محسوس قوت و قدرت بوته هاي گل سرخ را زياد كرد ، بايد از كودهاي شيميايي بعنوان كود تكميلي استفاده نمود . ولي مصرف اين كودها بايد با اطلاع كامل از وضعيت خاك و زمين كه بوسيله تجزيه شيميايي روشن مي شود انجام شود .

زيرا قبل از استعمال كود شيميايي بايد دانست در خاك باغچه يا باغ گل سرخ از هريك از مواد آلي اصلي كه براي رُشد و پرورش و گلريزان گياه لازم است ( ازت – اسيد فسفوريك – پطاس – آهك ) چه ميزان بوسيله بوته ها در ضمن سال مصرف شده و اكنون بايد جاي آنها پُر شود .يك زمين متوسط بايد درهرهزارگرم خاكش يك گرم ازت – ۲۰% اسيد فسفوريك۳۰ % پطاس و يك گرم آهك داشته باشد
بنابراين براي جبران كسري هاي ساليانه بايد از عوامل حاصلخيز كننده استفاده شود و بطور متوسط براي هر متر مربع زمين ميتوان ۶۰ گرم ازت ( نيترات دو سود ) در نظر گرفته شود و اگر زمين از حيث مواد آهكي نيز فقير باشد كافي است كه در هر ۴ سال يكمرتبه براي هر متر مربع ۳۰۰ گرم آهك به زمين داد . ولي بايد متوجه بود كه بدون وجود مقدار لازم كود حيواني در خاك به تنهايي نمي توان از استعمال و مصرف كودهاي شيميايي نتيجه قطعي و موثر بدست آورد .

كود حيواني گذشته از آنكه مواد لازم مانند : ازت و پطاس را در خاك فرهم ميسازد، وضعيت آنرا از نظر ساختمان فيزيكي نيز اصلاح مينمايد . زيرا بوسيله كود حيواني است كه اگر خاك سنگين يا خيلي سبك باشد ميتواند آنرا تغيير داده و براي پرورش گياه مساعد سازد

طرق مختلف زياد كردن گل سُرخ :

براي زيادكردن اقسام بوته هاي گل سرخ راههاي متعددي وجود دارد كه هريك از آنها به نسبت خواصي را كه دارد ميتواند مورد استفاده علاقمندان واقع گردد

۱ – كاشتن دانه هاي گل سُرخ :
دو موقع از كاشتن دانه هاي گل سُرخ براي زياد كردن آن ميتوان استفاده كرد . يكي براي بدست آوردن جورهاي تازه و ديگري كاشتن دانه هاي نسترن براي تهيه پايه هاي جوان و سالم قابل پيوند

الف – براي بدست آوردن جورهاي تازه اي از گل سُرخ :

بايد ميوه هائي را كه به اين منظور روي بوته ها باقي گذارده اند (اين ميوه ها حاصل گلهائيست كه با قسم يا جور ديگري كشنگيري شده يا بواسطه و جود اقسام و جورهاي متنوع زياد دراطراف آن فكر مي كنند بطور طبيعي عمل كشنگيري روي آنها انجام شده ) اواسط پائيز موقعي كه كاملا رسيده باشد ، قبل از شروع سرما و يخبندان بچينند ، نشانه رسيدن ميوه گل سرخ موقعي است كه ميوه ها رنگ انداخته و نارنجي رنگ مي شوند .
ولي بايد دانست در بعضي از اقسام گل سرخ مخصوصا دورگه هاي چاي ميوه ها بزحمت رنگ مي اندازند و بطور كلي موقع رسيدن ميوه ها بسته به نژاد – منطقه و محل كاشت فرق مي كند .
ميوه هاي رسيده را بايد همان موقع چيدن ، اواسط مهر يا آبان بكارند ( زيرا تخم ميوه هاي اين گل پس از چيدن خيلي زود قوه ناميه خود را از دست مي دهد ) اگر تخمها كاملا نرسيده و هواي آن منطقه سرد شده ، براي آنكه قوه ناميه آن كامل شود ، تخمها را لاي خاك اره يا ماسه نرم كمي مرطوب طبقه طبقه مي چينند تا وقتي كه برسد .
معمولا اوائل آذرماه ميتوان اين دانه ها را بيرون كاشت ، موقع كاشتن ميوه ها را با چاقوي پيوند زني چهار قسمت كرده دانه ها را خارج ميسازند و براي آنكه بدانند دانه هائي كه ميكارند از چه قسمي است تا پس از سبز شدن و گل كردن معلوم شود بين آنها جورهاي جديدي بوجود آمده ، بايد دانه هاي هر قسم را در خزانه مخصوصي جداگانه كاشته و بوسيله برچسبي جور يا قسم آنرا مشخص كنند .
خزانه اي كه در آن دانه ها را ميكارند ، اگر در گلخانه باشد مناسب تر است . در غير اين صورت بايد از تغارهاي مخصوص بذركاري استفاده كرد .خزانه يا تغار را با خاكي كه تجزيه شده قبلا تهيه كرده اند پُر كرده روي آنرا صاف نموده ، دانه ها را به رديف مرتب روي خاك مي چينند، بعضي ها براي اينكه خاك خزانه تقويت شده و كمك موثري به سبز شدن تخمها كند ، با خاك هر خزانه ۱۰۰ تا ۱۵۰ گرم گوگرد و مقداري سولفات دوفر سفيد و كمي از كودهاي شيميايي داخل مي كنند .
آماتورها براي احتياط و پيش گيري از بروز آفات حيواني و قارچي ، خاك خزانه را دو ماه قبل از موقع كاشتن با محلول( فورمول Formol ) ضد عفوني كرده يا همان موقع كاشتن باتزريق سولفور دو كاربون اين كار را انجام مي دهند تا پس از آنكه بوته ها سبز شدند دچار آفات مذكور نشوند . پس از آنكه دانه ها را روي خاك مرتب چيدند ، آهسته با كف دست آنها را فشاربايد داد تا دانه خوب به خاك بچسبد و روي آنرا با قشري بضخامت ۱ تا ۱/۵ سانتيمتر شن پوشانده ، خزانه را آبياري مي كنند .تخمها بسته به اقسام مختلف آن از ۳۰ الي ۹۰ روز بعد از كاشتن سبز ميشوند . پس از سبز شدن بايد آب دادن را كمتر كنند تا ريشه بوته ها كه خيلي ظريف است نپوسد ، تا موقعي كه هوا سرد و يخبندان است ، اين بوته ها را بايد در گلخانه يا در زير شاسي نگهداري كرد . پس از مساعد شدن هوا آنها را بيرون آورده در خزانه ديگر با فواصل بيشتري نشاء كرده يا آنكه جداگانه ميكارند .
بوته هاي نو را بايد هر هفته يا ۱۵ روز يك مرتبه بازديد كرد تا اگر آثاري از " شته سبز " يا " پارازيت " هاي ديگر روي آنها مشاهده شود بوسيله محلول سولفات دو نيكوتين و يا سموم ديگر با آنها مبارزه كنند تا از ضعيف شدن بوته ها جلوگيري شده زودتر رشد نمايند .

پس از اينكه بوته ها قوي شدند سال دوم آنها را يا در كَرت مخصوصي با فاصله ۵۰ سانتيمتر كاشته يا در گلدانهاي بزرگتري ميگذارند تا شروع بگل دادن كند .
ب – كاشتن دانه هاي نسترن براي پايه :
از اواسط شهريورماه كه ميوه هاي نسترن قرمز ميشود بايد آنها را چيده بعد همه آنها را در لاوك چوبي ياتغاري ريخته آهسته با دسته هاون چوبي يا گوشت كوب له كنند تا دانه ها از گوشت ميوه جدا شود .

سپس آنها را چند دفعه با آب فراوان شسته دانه هاي ريز و پوك را كه روي آب ميايستد جدا كنند تا دانه سالم و درشت و پاك بدست آيد.
چون موقع كاشتن اين دانه ها ، بسته به وضعيت منطقه يكي از ماههاي مهر، آبان و آذر يا اواخر اسفند ميباشد ، براي آنكه قواي ناميه خود را از دست ندهند بايد فورا دانه ها را خوب خشك كرده لاي طبقات شن يا نرمه زغال چوب بچينند .
موقع مناسب دانه ها را در كرت هاي وسيعي كه خاك كرتها را بايد قبلا حاضر كرده و به اندازه كافي عميق باشد ، به رديف بفواصل ۲۰ سانتيمتر و عمق يك سانتيمتر ميكارند .
اگر دانه ها را پائيز كاشته اند براي جلوگيري از نفوذ سرما و يخ زدن ، بهتر است روي كرتها را با قشري از پهن اسب پوشاند .
دانه ها بهار سبز ميشوند و پائيز بعد آنها را بيرون آورده در كرتهاي ديگري بفواصل ۳۰ سانتيمتر ميكارند . تا قبل از رشد كامل بوته ها كه قابل پيوند كردن بشوند بايد مواظبت كرد امراضو آفاتي از قبيل " زنگ – آردك ( سفيدك) – شته سبزو قرمز " و غيره به آنها سرايت نكند.

براي پيشگيري بهتراست چندمرتبه بوته ها را با محلول "سولفورون" ( گوگرد محلول در آب ) يا محلول يك درهزار "پرمنگنات دو پطاس " يا محلول " بوردله "( كات كبود و آب صابون ) سمپاشي كنند . اين بوته ها را سال دوم يا سوم باشكالي كه ميل دارند ميتوان پيوند كرد .

۲ – قلمه زدن :

براي آنكه بتوان در مدت كوتاهتري بوته هاي سالم و قوي براي پايه بدست آوزد يا در نبودن پايه براي پيوند يكي از اقسام گل سرخ را زياد كرد ، قلمه زدن را انتخاب كرده اند .

قلمه بعضي از نژادها و اقسام گل سرخ با كمال سهولت نتيجه مي دهد و در مدت كوتاهي ريشه ميدهد و با اين وسيله ميتوان تعدادي از يك قسم يا جور بدست آورد .

بين جنسها و اقسام مختلف گل سرخ آنها كه براي قلمه زدن مناسبند بشرح زيرمي باشند:

۱ – گل سرخ هاي بنگال ( Rosier du Bengale ).

۲ – گل سرخ هاي جزيره بوربون(Rosier de lile Boorbon ).

۳ – گل سرخ هاي منگوله و دو رگه هاي آن

۴ – گل سرخ هاي چاي( Rosier adeur de the ) و چند جور از دو رگه هاي آن.

۵–انواع گل سرخهاي پوليانتا(RosierPolyantha Moltiflore).

۶ – گل سرخ هاي پُر گل ويشور(Wichuriana Multiflore ) .

بوته اي كه از قلمه گل سرخ حاصل ميشود چون همه قسمتهايش از يك قسم يا جور است يك خاصيت دارد و آن اينست كه مانند پيوندهاي روي نسترن باغبان مجبورنيست دائمآ مواظب گرفتن و حذف پاجوشهائي كه از ريشه ميرويد باشد تا بوته ها راضعيف و خراب نسازد.

ولي از طرفي تعداد بوته اي را كه بوسيله قلمه مي توان از يك بوته بدست آورد چند برابر كمتر از آنست كه بوسيله پيوند ممكن است حاصل نمود . زيرا از هر چشمه ساقه يك پيوند ميتوان گرفت ، در صورتيكه ساقه اي را كه براي قلمه انتخاب ميكنند بايد دست كم چند چشمه داشته باشد ، باضافه غالبآ ريشه اقسامي كه آنرا بوسيله قلمه زياد كرده اند دوام زيادي نداشته و بالاخره بيشتر از جورهاي گل سرخ را بوسيله قلمه نمي توان زياد كرد. بهترين زمان براي قلمه زدن گل سرخ اواخرتابستان (شهريورماه) است . در اين ماه شاخه هائيرا كه مغزش چوبي شده با قيچي باغباني چيده بقطعات ۱۰ تا ۱۵ سانتيمتري تقسيم ميكنند، بطوريكه ابتداء و انتهاي هر شاخه يك چشمه داشته باشد .

بعد برگهاي شاخه را بقسمي با قيچي مي چينند كه يك تا دو سانتيمتر از دم برگها بساقه بماند ، قلمه ها را در گلدان يا تغار و يا جعبه مخصوص قلمه كه از چهارپنجم شن نرم شسته و يك پنجم خاك تازه باغچه و خاك برگ پُر شده بفواصل ۲ تا ۳ سانتيمتر پهلوي هم فرو كرده و اگر هوا متغير و نامساعد باشد روي آنها را حباب شيشه اي مي گذارند و يا نايلون مي كشند .

مدتهاست كه هورمونهائي براي تسريع در ريشه كردن قلمه ها ساخته شده كه ممكن است قبل از آنكه قلمه ها را در خاك فرو كنند ، باندازه دو سانتيمتر از ساقه ها را يكي دو روز در محلولي از آن هورمون گذارده بعد در خاك فرو كنند تا زودتر ريشه كرده به نتيجع برسد . زمستان بايد قلمه ها را زير شاسي يا نقاط كم آفتاب گلخانه گذاشت. بهار سال بعد كه قلمه ها ريشه كرده و از هركدام شاخه هاي تازه بيرون آمد ، آنها را به آهستگي بطوري كه نرمه ريشه ها صدمه نبيند از خاك بيرون آورده در محل مخصوص بآن ميكارند .
رز ويرژو,

گل رُز دو رگه ويرژو(virgo )

۳ – خواباندن شاخه :
زمانيكه فصل قلمه زدن نباشد براي زياد كردن بوته هاي قسم خاصي از گل سرخ به طريق خواباندن شاخه متوسل ميشوند
خواباندن شاخه در اقسام و جورهاي پا بلند كه براي قلمه زدن هم مناسب است و بيشتر در اقسام رونده عملي مي باشد .

اوائل بهار شاخه هايي را كه به اندازه كافي بلند و قابل خم شدنست قسمتي از آنرا از نزديك زمين خم كرده در گلدان يا زمين پاي بوته زير خاك مي كنند . پائيز يا بهار سال بعد كه شاخه هاي خوابانده شده ريشه كرده است آنها را از بوته اصلي جدا كرده و موقع مقتضي با كمال احتياط بيرون آورده در نقطه ديگر ميكارند .

۴ – پيوند : براي ازدياد اقسام گل سرخ ، دو نوع پيوند معمول و مورد عمل است .

۱ – پيوند شكمي : كه در بهار تا اوائل تابستان و ماه اول پائيز كه شيره نباتي در جريان بوده و شاخه ها خوب پوست ميدهند ميزنند

۲ – پيوند روي ريشه كه زمستان در گلخانه مي زنند : قبل از توضيح هريك از اقسام پيوند بايد پايه هاي مناسب براي پيوند را شناخت تا زحمتي كه ميكشند بي نتيجه نماند . مناسب ترين اقسام را براي پايه بايد انتخاب كرد كه در زير شرح داده ميشود

پايه براي گل سرخ هاي پا كوتاه :

از معمول ترين و بهترين اقسام گل سرخ براي پايه بايد نسترن معمولي كوهي ( رُزا كانينا Rosa Canina ) را نام برد كه بواسطه دوام زياد در مقابل آفات و امراض و سختي شاخه هايش با آنكه تيغهايش موقع پيوند خيلي بدست آسيب مي رساند بهترين قسم براي پايه تشخيص داده شده و امروزه بين همه پرورش دهندگان و باغبانان معمول است .

اقسام ديگري از گلهاي وحشي مانند ( رُزا لاگسا Rosa Laxa) كه اصل آن از سيبري است و گل سرخ ( پوليانتاRosa Polyantha) در موارديكه نسترن كوهي نباشد قابل استفاده است .

پايه براي گل سرخ هاي پا بلند و مجنون ( گريان ):

چون شاخه هاي نسترن وحشي خيلي بلند و قوي است براي اينكار هم خوب ميتوان از آن استفاده كرد .

يكي از شاخه هاي قوي بوته را ميگذارند باندازه اي كه ميل دارند بلند شود و بقيه را حذف ميكنند ، آنوقت نوك آنرا پيوند مي كنند .

بنابراآنچه گفته شد بهتر و مناسب تر از همه اقسام گل سرخ براي پايه همان نسترن كوهي است كه به آساني ميتوان از ييلاقات بدست آورده يا بذر آنرا چنانچه شرح داده شد بكارند .

پيوند شكافي يا شكمي : پيوند شكافي يا شكمي را دو موقع و بدو شكل مي زنند .

الف - پيوند شكافي با جوانه بيدار .

ب – پيوند شكمي با جوانه خواب .

فصل پيوند با جوانه بيدار از اول خرداد تا اواخر تيرماه است كه جريان شيره نباتي باز كردن پوست را از روي چوب آسان ساخته و پس ازگرفتن پيوند وقت كافي براي نمو شاخه و رسيدن مغز چوبي آن هست.

موقع پيوند شكمي با جوانه خواب از اوائل شهريور تا اواخر مهرماه است كه ديگر فصل براي بيدار شدن جوانه و نمو آن مقتضي نمي باشد . پيوند پس از گرفتن تا بهار بحالت خواب باقي مانده ، اوائل فروردين ماه شروع به سبز شدن و نمو مي كند .

پيوند پائيزه اگر در زمستان از يخ زدن حفظ شود ( براي اينكه پيوندك در زمستان يخ نزند با شروع سرما روي آنرا با قشري از پارافين منجمد مي پوشانند ) چون در آغاز بهار شروع به نمو ميكند شاخه هاي آن قوي تر بوده و زمان كافي براي رسيدن مغز شاخه ها دارد .

طريقه عمل براي پيوند شكمي خيلي آسان و عبارت از برداشتن پيوندك بوسيله چاقوي پيوند زني از روي شاخه مورد نظر و جا دادن آن در شكافي كه بشكل ( T ) روي پايه ، داده شده و بستن روي شكاف با پوست برآمده از پايه و بسيتن آن با ريسمان نرم ميباشد .

پيوندك را بهتر است از شاخه اي كه گل يا غنچه دارد بگيرند .

براي اينكار بايد چنين شاخه اي را كه شاداب و صاف است از بوته مورد نظر قطع كرده ، قسمت سرشاخه كه مغزش نرم است و انتهايش را كه جوانه هاي آن بد و نا مناسب ميباشد بريده از قسمت ميانه كه داراي جوانه هاي برجسته و قوي است براي گرفتن پيوندك استفاده كنند .

بوسيله چاقوي پيوند زني از ۱۵ ميليمتر زير جوانه پوست را بسمت بالا بطوري ميبرند كه كمي از قشر چوبي مغز ساقه زير جوانه باقي بماند ، بُرِش را تا ۱۵ ميليمتري بالاي جوانه برده ، آنجا پوست را از روي ساقه برميدارند ، پيوندك بشكل بيضي نوك تيزي در مي آيد .

برگ پيوندك را بايد بطوري قبلا چيده باشند كه يك تا دو سانتيمتر از دُم برگ به پيوندك باقي بماند . حالا اين پيوندك را كه عبارت از پوست شاخه جوانه دار و نيمي از دمبرگ است از سر شكافي كه روي شاخه پايه داده اند آهسته زير پوست داخل كرده بسمت پائين ميلغزانند تا تمام پيوندك زير شكاف جا گرفته فقط از بين دولبه شكاف عمودي جوانه و دمبرگ بيرون بماند .

بلافاصله دور شاخه پايه را از بالاي شكاف با نخهاي پشمي يا نوار لاستيكي يا نوار چسب رو به پائين بطوري مي بندند كه تمام شكاف پوشيده شده و هوا زير پوست داخل نشود و فقط همان جوانه و دمبرگ از بين نخها بيرون بماند . براي اينكه شكاف بهتر مسدود شود ميتوان روي آنرا با چسب مخصوص پيوند پوشاند . پانزده روز بعد اگر دمبرگ سياه شده و به پيوندك چسبيده رنگ پيوندك هم تغيير كرده رو به سياهي ميرود معلوم ميشود پيوند نگرفته و خراب شده ، ولي اگر با كمترين تماس انگشت دمبرگ به آساني از پيوندك جدا شده بزمين افتد و پيوندك هم سبز و شاداب است نشانه گرفتن پيوند ميباشد .سه تا چهار هفته پس از پيوند زدن كه جوانه شروع بنمو مي كند بايد نخ را باز كرد تا نمو شاخه سبب فرورفتن نخها به پوست پايه نگردد.

پيوندي كه مي زنند اگر با جوانه بيدار است پس از پيوند شاخه را از يك سانتيمتر بالاي شكاف قطع كرده جاي بُرش را با چسب پيوند ميپوشانند . ولي اگر پيوند پائيزه و با جوانه خوابست فقط كمي از انتهاي شاخه را بريده بقيه آنرا ميگذارند بهار كه پيوند بيدار شده و ميخواهد سبز شود ميبرند .



پيوند روي ريشه :

عمل پيوند روي ريشه بيشتر براي ايجاد و ازدياد اقسام گل سرخ هاي پاكوتاه بكار مي رود . موقع و فصل مناسب اين پيوند پائيز يا اواخر زمستان است كه بايد در گلخانه انجام شود .

بهترين پايه براي اينكار ريشه هاي جوان نسترن هاي كوهي است كه يا بوسيله كاشتن بذر ، يا جمع آوري از كوهستانها تهيه شده و قبلا آنها را در گلدان يا خزانه كاشته باشند .

پيوندك را از شاخه هائي مي گيرند كه اواخر شهريور تا اواسط مهرماه آنها را از بوته بريده دو سر شاخه را با قيچي زده برگهايش را مطابق دستوري كه براي پيوندك شكمي داده شده چيده و بعد آنها را در جعبه هائي مملو از شن پهلوي هم چيده روي آنها را نيز با قشر نازكي از شن پوشانده و كمي پهن هم روي آن ريخته باشند .

ماه آبان يا اسفند ساقه هاي نسترن وحشي را كه براي پايه حاضر كرده اند ، باندازه ۱۰ سانتيمتر از روي ريشه بطور مورب با چاقوي تيز مي برند ، سپس از شاخه هائي كه لاي شن گذاشته اند هريك را كه با قطر پايه مطابق باشد بيرون آورده قطعه اي از آنرا كه داراي چهار چشمه باشد نيز بطور مورب مي برند ، بطوري كه دو برش را وقتي روي هم قرار دادند كاملا با يكديگر مطابق باشد و بين آنها درز و شكافي نماند ، پس ازآنكه پيوندك را روي پايه قرار دادند با چهار لا نخ پشمي اين دو را بهم بسته اطراف آنرا با چسب پيوند خوب مي پوشانند .

ريشه هايي كه باين ترتيب پيوند شده اگر در گلدان است گلدانها را مرتب روي سطح گلخانه مي چينند ، جاي گلدانها بايد ۱۰ درجه سانتيگراد حرارت داشته باشد .از اوائل سال پيوندها شروع بنمو كرده جوانه ها رشد مينمايند ولي تا مدتي كه محل پيوند خوب بهم جوش بخورد نبايد آنها را درمعرض تابش مستقيم آفتاب قرار داد ، تا كم كم به هواي خارج عادت كرده و پائيز بعد كه از خطر جست آنها را در هر جا كايل باشند بكارند .سال بعد بايد بوته هاي پيوند شده را كاملا مراقبت كرده آنها را مرتبآ آب داده ضمنآ از ابتلاء بوته ها به آفات و امراض نباتي پيش گيري و كرد.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 16:37  توسط گل پایون  | 

دراسنا

مراقبت و نگهداري:
  دراسنا به مکاني نيم سايه وگرم با رطوبت بالا نيازمند است واز نور مستقيم خورشيد يا بيزار است.گلدان دراسنا را هر دو يا سه سال يك بار تعويض كرد و بايد مراقب بود كه به ريشه هاي آن آسيب نرسد و درصورت عدم امکان تعويض خاک گلدان اقدام به تعويض خاک سطحي گلدان مي کنيم. گونه هاي سبز پررنگ و واريته D.fragrans يعني Rothiana را بدون ابزارو وسايل خاصي مي توان در اتاق نگه داشت كه اين گونه ها به مكاني با نور كافي و دماي زمستاني c 14-12 نياز دارد.اگر ميخواهيم اين گياهان رشد خوبي داشته باشندبايد انهارا درگلخانه قراردهيم. وبراي تميزکردن برگها ازيارچه يا اسفنج خيس استفاده مي کنيم و حتي المکان از مواد براق کننده شيميايي بيش ازيک بار در ماه استفاده نمي کنيم.
رطوبت:
دو بار در هفته غبار پاشي ميکنيم درصورتيکه درجه حرارت بالا باشد غبار پاشي روزانه انجام ميدهيم غبارپاشي بايد در سايه صورت گيرد زيرا اگر غبارپاشي در مقابل نور صورت گيردقطرات آب به جاي مانده روي گياه قطرات آب به جاي مانده نور را مثل ذره بين ازخودعبور داده و باعث ايجاد لکه سوختگي برگها ميشود و در دماي کمتر از 13 درجه از غبارپاشي خوداري مي کنيم.
آبياري:
   دراسنا نسبت به خشکي حساس. آبياري دراسنا معمولا دو بار در هفته در تابستان و يك بار در هفته در زمستان با توجه به خاك و محيط گياه. زهکش را بايد باز گذاشت زيرا نبود زهکش مناسب باعث پوسيدگي ريشه و ايجاد بيماريهاي قارچي گردد.
درجه حرارت:
  بهترين درجه حرارت در زمستان 16درجه سانتيگراد و مقاوم تا13 درجه سانتيگراد ودر تابستان حداکثر26درجه سانتيگراد.
تغذيه:
  در فصل رشد (بهار وتابستان) گياه را با كود هاي مايع وجامد محلول در آب مخصوص گياهان زينتي براي گياهان کوچک ماهي يکبار وگياهان بزرگ سالي سه باراقدام مي کنيم. دراسنا ترکيب خاکي با PH=6.5-7 را ناز دارد زيرا در غير اينصورت کمبود عناصرغذايي مشاهده خواهد شد.
آفات وبيماري ها:
   گلها و گياهان زينتي بيشتر از گياهان زراعي مورد حمله آفات و بيماري ها قرار مي گيرند بطوريکه عدم توجه به آن آلودگي تمام گياه را فرا خواهد گرفت لذا براي جلوگيري از اين خسارت نياز به آشنايي و مبارزه صحيح با اين بيماريها است. در زير به برسي مهمترين بيماريها و عوارض ممکن در گياه دراسنا مي پردازيم.
لکه برگي فوزاريومي دراسنا:
  ايجاد لکه هاي آب سوخته بر روي بر روي برگهاي جوان که به تدريج توسعه پيدا ميکند و به شکل نامنظم و به رنگ قرمز تا خرمايي مي شود. مريستم شاخه هاي الوده مي ميرند و پوسيدگي ساقه در زمان قلمه زني نرم سياهرنگ است.
عامل بيماري: عامل آن قارچ Fusarium moniliform
انتشار: انتشاران توسط آب آبياري و ياخاک خاک آلوده.
مبارزه:ضدعفوني خاک با بنوميل.
لکه برگي pseudomonas دراسنا:
  لکه هاي سبز آب سوخته و لکه هاي مسن تردر مرکز قهوه اي تيره مي شوند. آلودگي در هر جاي گياه به جز ساقه آن رخ مي دهد برگهاي پاييني مي ريزد.
عامل بيماري:باکتري ميله اي تک تاژکي.
مبارزه: مخلوط هيدرواکسيدمس ومانکوزوب و استرپتومايسين سولفات موثر گزارش شده است.
تريپس دراسنا:
تريپس دراسنا که فقط بر روي برگهاي دراسنا مشاهده مي شود.
مبارزه: استفاده از سموم فسفره به نسبت 2-1 درهزار.
 
گونه هاي مختلف دراسنا:
   در زير به شرح چندين گونه مهم كه به عنوان گياهان آپارتماني كشت مي شود مي پر دازيم :
  1_:D.deremensis اين گونه بومي نواحي آفريقاي شرقي است. ارتفاع آن به بيش از يك متروداراي برگهاي شمشيري، خشن، سبز براق ودر حاشيه به صورت نوارسفيد مي باشد.اين برگهادرابتدا راست اما بعد کمي آويزان مي شوند.مهمترين واريته هاي آنWarneckii و Bausei مي باشد.
 2_: D.draco  اين گونه بومي جزاير قناري است. درختي است باساقه بلند که تا ارتفاع شگفت انگيزي رشد مي کند. به نظر ميرسد كه برخي از نمونه هاي موجود در جزاير قناري 1000 سال عمر دارند .
 3_: D. fragrans اين گونه بومي گينه وغرب اسياست كه شباهت زيادي به گونه deremensis دارد با اين تفاوت كه اين گونه نسبت به گونه قبلي پهن برگ تر و نوك برگ تقريبا كروي است. اين گونه مقاوم ترين گياه ايارتماني از گروه دراسنا به نور که درشرايط طبيعي گل مي دهد. واريته هاي ان عبارتند از Massangeana که برگهاي ان لبه سبز وقسمت مياني طلايي رنگ است و واريتهLindeni که لبه طلايي وقسمت مرکزي سبز رنگ است.
4_ :D.godseffiana ا ين گونه بومي كنگواست. ارتفاع ان درحدود cm60 و داراي شاخه هاي  منشعب و ساقه مارپيچ مي باشد . اين گونه زمانيکه هنوز جوان است گل ميدهد گلهاي زرد و سبز که عطر بسيار قوي دارد جاي خود را به ميوه هاي توتي شکل و قرمز ميدهد. نگهداري از آن بسيارآسان است.
5_: D.sanderiana اين گونه بومي كنگو بوده وارتفاع آن به m3ميرسد وشاخه هايش درقسمت تحتاني ظاهر مي شود حاشيه برگها سفيدرنگ ونقره اي است.
6_ D.marginata: اين گونه به شرايط مختلف آپارتماني بسيار مقاوم و بومي آفريقايي استوايي كه در زادگاهش به درخت تنومندي تبديل مي شود. سريع رشد و نگهداري از آن راحت است و نسبت به عوامل نامساعد محيطي تا حدودي مقاوم است.
7_: D.reflexa:  اين گونه بومي جزاير موريس و داراي ارتفاع m4-3 بوده و فاقد انشعاب مي باشد .
8_ D.massangeana: اين گونه داراي برگهاي يهن با نوارهاي سفيد و موازي که ارتفاع آن درهواي ازاد به 4متر هم  مي رسد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 16:3  توسط گل پایون  | 

گل خورشیدی

شرایط مناسب رشد:
نور محیط: کم
آبیاری و رطوبت: کمی مرطوب
دمای ایده آل محیط: 20 درجه سلسیوس
خاک و تغذیه: مخلوطی از خاک باغچه، ماسه و خاک برگ یا خاک جنگلی مرطوب


گل خورشیدی:
اسم علمی گیاه خورشیدی Clivia miniata ، از خانواده Amaryllidaceae میباشد. این گونه بومی آفریقای جنوبی است

برگهای آن خطی یا نوار مانند به رنگ سبز تیره براق و به طول نیم متر می باشد ارتفاع این گیاه به حدود ۵۰ سانتی متر می رسد. ساقه گل دهنده در انتها در حدود ۱۰ تا ۲۰ عدد گل به رنگ نارنجی متمایل به قرمز از اوایل تا اواسط بهار می دهد .

این گیاه ریزوم*دار و همیشه سبز دارای برگ*های نواری شکل و نیمه افراشته به رنگ سبز تیره که مستقیماً از سطح زمین می*رویند میباشد که طول آنها 60 - 40 سانتی*متر است. هر یک از ساقه*های گیاه 20 - 10 گل نارنجی یا قرمز رنگ در فصل بهار یا تابستان تولید می*کند.

زمان گلدهی این گیاه بهار به تابستان است البته پس از آن که گیاه بالغ شد که در حدود 3 سال طول میکشد.

از اوایل پاییز باید به گیاه آب کمتری داد تا این طول ساقه گل دهنده به ۱۵ سانتی متر برسد. سپس به میزان مناسب آب داده و آن را در حرارت ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی گراد نگاه می داریم.

بهتر است در مورد این گیاه برای آبیاری از آب مقطر استفاده شود. پس از گل دادن باید خاک گلدان را عوض کرد و این عمل در اردیبهشت و خرداد ماه صورت می گیرید ولی می توان در بعضی سالها فقط قسمت سطحی خاک گلدان را تعویض نمود. اما باید مواظب بودکه به ریشه های متورم و گوشتی آن آسیبی نرسد. اگر گل ها را نچینید می*توانید از گیاهان بذر گیری نمائید. معمولا حدود ۱۰ ماه طول می کشد که بذر ها برسند

گل خورشیدی به نور کم تا معمولی، گرمای متوسط، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد

کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۳ گرم در لیتر هر هفته یکبار از فروردین تا شهریور، مورد استفاده قرار داد

مخلوطی از خاک باغچه، ماسه و خاک برگ یا خاک جنگلی مرطوب، برای رشد آن مناسب است.

قبل از گلدهی خورشیدی ها در اواخر اسفند یا اوایل فروردین با یک کود کامل بیست بیست بیست کود دهی کنید تا گلهای بهتری تولید بکند. مراقب باشید در زمانی که گل دارد کود ندهید.بعد از ریختن گلها هم میتوانید ماهی یکبار کود کامل بدهید.

گل خورشیدی از طریق پاجوشهایی که مجاور پایه مادری، بین برگهای تسمه ای شکل، غده ها و ریشه ها به وجود آمده اند تکثیر می شود. اواخر تابستان که گلدهی به پایان رسیده است، گیاه را طوری از هم جدا کنید که بتوانید به پاجوشها دسترسی داشته باشید. پاجوشهایی را که به اندازه کافی بزرگ شده اند، با یک چاقوی تیز جدا کرده و به تنهایی در گلدانی با قطر دهانه ۱۱ تا ۱۳ سانتیمتر، حاوی کمپوست با پایه پیت قراردهید. هر پا جوش باید شامل حداقل سه یا چهار برگ بوده و طول آن حدود ۲۵ سانتیمتر باشد. قلمه ها را در مای ۱۸ تا ۲۰ درجع سانتیگراد نگاه دارید و به طور منظم خیس و خشک بودن خاک را کنترل کنید. زیرا آبیاری به موقع به ویژه در مراحل اولیه تکثیر، در سرعت ریشه دهی بسیار موثر است.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 15:43  توسط گل پایون  | 

ختمی درختی

ختمی درختی:
 درختچه ای است خزان کننده بومی اکثر نقاط آسیا میباشد این درختچه در کشور ما در مناطقی از استان های مازندران، گرگان، گیلان، همدان،اصفهان ، فارس و تهران کاشته میشوداین گیاه جنبه زینتی داشته وبه طور گسترده به خاطر گلهای زیبایش کاشته می شود البته جزء گیاهان دارویی نیز محسوب می شود و خواص بسیار زیادی دارد ختمی ارتفاعی بین 2 تا 4 متر داردو گستردگی بین 1.5 تا 2.5 متر رشد این گیاه کند میباشد و بین 10 تا 20 سال زمان لازم است تا کاملا رشد کند پوستی قهوه ای روشن دارد وبدون کرک میباشد و اغلب شامل شاخه های زیاد و پر گل است برگ‌های این درختچه تخم مرغی شکل و 3 لوبه میباشند که لوب میانی بلند تر است لبه های اره ای شکل دارد و بدون کرک میباشد.گل‌ها به شکل قیف بزرگ میباشند و بدون دمبرگ هستنداین گلها میتوانند سفید، صورتی، قرمز، بنفش و یا ارغوانی باشند گلهای گیاه ختمی عمر بسیار کمی دارند و فقط یک روز باز هستند ولی گیاه به سرعت گلهای جدید تولید میکندفصل گلدهی از مرداد تا شهریور میباشد. گلهای آن در قسمتهای انتهای ساقه، به صورت دسته‌های غالباً سه تایی ظاهر می‌گردند میوه به صورت كپسول تخم‌مرغی و شامل دانه های سیاه رنگ میباشدبا آن كه ختمی گیاهی دارویی است. معهذا از نظر یك گیاه زینتی بیشتر مورد توجه مردم قرار گرفته است قسمت مورد استفاده گیاه، ریشه، گل و برگ آن است این گیاه دارای خواص بسیار زیادی میباشد و در طب قدیم بسیار ارزشمند بوده است. طبع آن گرم و تر است .ریشه خطمی برای كسانی كه یبوست دارند بسیار مناسب می‌باشد بهتر است از شربت خطمی استفاده شود 100 گرم ریشه خطمی را به مدت 24 ساعت خیس نموده سپس حرارت ملایم داده به مجرد این كه جوش آمد برداشته صاف نموده یك كیلو شكر به آن اضافه كرده با آتش ملایم بگذارید بجوشد سپس 10 صبح و 5 عصر 3 قاشق غذاخوری میل شود .برای درمان كورك و خارش آرد جو و گل خطمی را در عرق كاسنی جوشانده صاف كرده به محل خارش بمالید برای رفع كك مك گل خطمی سفید را نرم كرده با ماست ترش مخلوط كنید روزی چند بار روی صورت بگذارید بعد با دست آهسته روی پوست بكشید تا جرم آن را بریزد . 5. برای سرفه 5 گرم برگ یا ریشه خطمی را در 200 سی‌سی آب‌جوش دم‌كرده صاف نموده میل شود 6. برای رفع خشكی پوست آب دمكرده گل خطمی را با گلیسیرین و كمی گلاب مخلوط كرده و به دست‌ها و پوست بمالید 7. برای رفع سردرد ، سر را با این گیاه شستشو دهید 8. كسانی كه سوزاك هستند 20 گرم خطمی را در یك لیتر آب جوشانده هر 4 ساعت یك لیوان میل شود یا این كه كمی برگ آن را بپزند و میل كنند و یا جوشانده آن با گل بنفشه، عناب و خارخاسك و تاجریزی از هر كدام به طور مساوی به مقدار 40 گرم را در یك لیتر آب مخلوط كرده هر 5 ساعت یك لیوان میل شود 9. كسانی كه ورم لثه دارند دمكرده خطمی را مزمزه كنند10. یك ماسك برای پوست‌های جوش‌دار: گل خطمی20 گرم، گل بابونه 20 گرم، آبلیمو30 گرم، آب150 سی‌سی را بمدت10 دقیقه بجوشانید بگذارید سردشود سپس به‌صورت بمالید وخوب وآهسته ماساژ‌دهید. 11. برای درمان وجود خون در ادرار می‌توان از دمكرده خطمی استفاده كرد. 12. خطمی تسكین‌دهنده درد رماتیسم است 13. در گذشته برای شستشوی زخم‌ها از دمكرده گل خطمی استفاده می‌شد مخصوصاً زرد زخم. 14. برای شستشوی زخم‌های دهان هر گونه زخمی كه باشد 40 گرم ریشه گل خطمی خرد شده را در یك لیتر آب سرد ریخته به مدت چند ساعت بگذارید بماند تا خوب خیس بخورد سپس 12 دقیقه بجوشانید صاف كرده روزی 2 تا 3 بار دهان شویه كنید. 15. برای درمان ورم كیسه مثانه ریشه‌ خطمی را به مقدار 20 گرم در دو لیتر آب 24 ساعت خیس نموده سپس با یك كیلو شكر بجوشانید تا به صورت شربت درآید آن‌گاه صاف نموده روزی 3 قاشق میل شود. 16. جهت معالجه ورم روده 20 گرم ریشه خرد شده خطمی را در یك لیتر آب ریخته و یك كیلو شكر به آن اضافه كنید 48 ساعت بگذارید بماند سپس بجوشانید تا به صورت شربت درآید صاف نموده هر صبح یك قاشق سوپخوری میل شود. 17. برای درمان اسهال بلغمی 10 گرم ریشه خطمی و 10 گرم بارهنگ را در یك لیتر آب جوشانده میل شود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 15:14  توسط گل پایون  | 

گل حنا

گل حنا Impatiens به خانواده Balsaminaceae تعلق دارد كه بومي اكثر نواحي گرمسيري موجود در نيمكره شمالي كره زمين هستند. در بين گونه هاي نسبتا متنوع اين گياه، برخي به دليل زيبايي گلهايشان بيش از ديگران به عنوان گياهاني زينتي مورد توجه و كشت و كار قرار گرفته اند كه گروهي از آنان گياهاني يكساله هستند و گلهايشان را در اوايل تابستان توليد كرده و با شروع سرماي فصول پاييز و زمستان از بين مي روند و گروهي ديگر چند ساله هستند كه البته در صورت مساعد بودن شرايط آب و هوايي مي توانند در سراسر سال گل بدهند. انواع مختلف اين گياه از نظر ارتفاع، اندازه برگها و گلها و همچنين تعداد گلبرگها و شكل گل مي توانند با يكديگر متفاوت باشند.
مثلا اگرچه در برخي از ارقام گل حنا، گلها به شكل شيپوري كوچك هستند اما برخي ارقام نيز گلها، شكل و فرم شيپور مانند را ندارند و طوري مسطح هستند كه شبيه گل بنفشه هستند و يا اگرچه بسياري از انواع اين گياه ، گلها ۵ عدد گلبرگ دارند اما در برخي انواع (بخصوص نمونه هايي كه با نام انگليسي Busy lizzie شناخته مي شوند) نيز گلها به قدري پُرپَر هستند كه همانند گل رزي كوچك و مينياتوري به نظر مي رسند. گاهي نيز تمامي نمونه هاي اين گياه با نام Touch-me-not (من را دست نزن) شناخته مي شوند زيرا ميوه هاي كپسول شكل اين گياه در اثر تماس دست به شكل ناگهاني باز شده و بذرها به چند متر دورتر مي افتند. از ساير اسامي اين گياه در زبان انگليسي مي توان به impatient, jewelweed, snapweed, walleriana, ambiguously, balsam اشاره كرد.
چه گونه هايي از گل حنا بيش از ديگران به عنوان گياهي زينتي كشت و كار مي شوند؟
از بين گونه هايي كه در بالا به آنان اشاره شد دو نمونه I.walleriana و I.hawkeri بيش از ديگران مورد توجه و كشت و كار قرار گرفته اند و همچنين و با استفاده از برنامه هاي اصلاح نژاد بخصوص دو رگه گيري انواع پُر پَر اين نمونه ها نيز بدست آمده است.به همين دليل توضيحات بيشتري در رابطه با اين دو گونه در ادامه مي آورم.
    
I.hawkeri
اين نوع از گل حنا چون اولين بار در كشور گينه نو مورد توجه قرار گرفت در زبان انگليسي با نام New Guinea Impatient شناخته مي شود. اين گياه اصولا از گل حناي معمول يعني I.walleriana گلها و برگهايي بزرگتر دارد و مي توان گفت كه اصولا اين نمونه در مقايسه با ساير انواع گل حنا بزرگتر است و بيشتر به حالت مستقيم و ايستاده رشد مي كند تا اينكه ساقه هاي آن بر روي زمين قرار گيرند. حدودا به ارتفاع ۴۵-۳۰ سانيتمتر مي رسد و در همين حدود نيز مي تواند فضا را (به شكل عرضي) اشغال كند. گلهاي اغلب انواع اين گياه ۵ عدد گلبرگ دارند و رنگهاي آن در مقايسه با گونه I.walleriana محدودتر است و بخصوص در رنگهاي نارنجي و قرمز وجود دارند. همچنين اين نمونه آفتاب بيشتري را مي تواند تحمل كند. I.hawkeri معمولا به عنوان گياهي چند ساله نگهداري مي شود و روش اصلي تكثير آن قلمه گيري و كاشت قلمه است.
   
I.walleriana
اين نمونه از گل حنا كه در زبان انگليسي با نام Busy Lizzie ، Balsam و همچنين Impatiens خوانده مي شود بومي شرق آفريقا از كشور كنيا تا كشور موزامبيك است و اگرچه اصولا گياهي چند ساله است اما اغلب به عنوان گياهي يكساله تحت كشت و كار قرار مي گيرد. ارقام مختلف اين گياه بين ۱۵ الي ۶۰ سانيتمتر طول دارند و بر اساس ارتفاع آنان را در سه گروه كوتاه قامت( ۲۵-۲۰ سانيتمتر)، قامت متوسط(۳۰-۲۵ سانتيمتر) و بلند قامت(۶۰-۳۰ سانتيمتر) قرار مي دهند. برگهاي اين گياهان ۱۲-۳ سانتيمتر طول و ۵-۲ سانتيمتر عرض دارند . گلها نيز ۵-۲ سانتيمتر قطر دارند و برخي از آنان تنها ۵ عدد گلبرگ دارند و برخي ديگر گلبرگهاي زيادي دارند كه آنان را شبيه گل رزي كوچك و مينياتوري كرده است. رنگ گلها نيز متنوع تر از گونه I.hawkeri است و به رنگهاي سفيد، سوسني، ارعواني، صورتي ، قرمز و نارنجي. وجود دارد. سايه بيشتري نسبت به I.hawkeri نياز دارد و به همين دليل گاهي با نام Shade impatiens نيز خوانده مي شود و روش اصلي تكثير آن كاشت بذر است.
شرايط نگهداري از گل حنا
آبياري: اين گياه به خاكي مرطوب و آبياري منظم نياز دارد اما نبايد اجازه داد كه خاك خيس و غرقابي شود زيرا چنين شرايطي موجب پژمردن و از بين رفتن گياه خواهد شد.خشكي كشيدن گياه نيز موجب كاهش گلدهي و ريزش برگهاي گياه مي شود.
نور: اين گياه مكاني پر نور و روشن را دوست دارد اما بايد آن را به دور از نور مستقيم آفتاب نگهداشت . تابش مستقيم نور آفتاب به خصوص در طي روزهاي گرم منجر به سوختن نوك و حاشيه برگها و ريزش گلها مي شود. البته در مورد نمونه هاي چند ساله كه در طي روزهاي سرد پاييز و زمستان در محيط داخل خانه نگهداشته مي شوند مي توان در طي صبح هنگام تا ظهر از تابش مستقيم نور آفتاب بهره برد. همچنين لازم به ياد آوري است كه برخي از گونه هاي اين گياه بخصوص I.hawkeri نسبت به ساير انواع آفتاب بيشتري را مي توانند تحمل كنند با اين وجود آنان نيز گياهاني سايه دوست محسوب مي شوند و نبايد در معرض آفتاب كامل قرار بگيرند. به همين دليل گاهي اين گونه را با نام Shade impatiens نيز مي شناسند زيرا كمتر از ديگر انواع نور آفتاب را تحمل مي كند.
دما: هنگام رشد و گلدهي بهتر است كه دما در طي شب به زير ۱۶ درجه نزول نكند و در طي روز نيز حداكثر دما تا ۲۳ درجه قابل قبول است. افزايش دما موجب كاهش گلدهي و ريزش گلها مي شود به همين دليل هر مقدار كه مكان كاشت گياه از سايه بيشتري برخوردار باشد و به دور از اشعه مستقيم آفتاب باشد ، عمر گلها نيز طولاني تر خواهد بود.
خاك: به خاكي با زهكش خوب نياز دارد كه بعد از آبياري ، آب اضافه از آن خارج شود و خيس و غرقابي نماند. همچنين گل حنا تا حدود خاك اسيدي را دوست دارد بنابراين مي توان در تركيب بستر كاشت از پيت ماس نيز استفاده كرد. فاصله گياهان در بستر كاشت در باغچه ۳۰-۲۰ سانتيمتر است.
تكثير: از قلمه و بذر مي توان براي تكثير اين گياه استفاده كرد. I.hawkeri را معمولا با قلمه و I.walleriana را با استفاده از بذر تكثير مي كنند. براي گرفتن بذر اين گياه صبر كنيد تا كپسولهاي موجود بر روي گياه ، تغيير رنگ بدهند. سپس آنها را از گياه جدا كنيد. براي بيرون آوردن بذرها نيز فقط كافي است كه كپسولها را كمي فشار دهيد تا بذرها بيرون بيايد البته اگر در هنگام انجام اين عمل دست خود را درون كيسه پلاستيكي نگهداريد از پرت شدن و پراكنده شدن بذرها جلوگيري مي كنيد. براي كاشت بذر از بستري سبك كه به خوبي رطوبت را نگه مي دارد همانند مخلوط كوكوپيت+ پرلايت و يا خاك برگ+ شن و يا هر تركيب ديگري كه سبك است استفاده مي شود. ابتدا بستر كاشت را به خوبي مرطوب كنيد و سپس بذرها را بر روي سطح بستر خاك پخش كنيد. براي حدود ۲ روز روي بذرها را نپوشانيد و بعد از دو روز لايه بسيار نازكي از خاك را بر روي بذرها قرار دهيد . دو روز اول براي نور ديدن بذرها و شكستن خواب آنان است(از نور مستقيم آفتاب پرهيز كنيد. نور محيط كافي است) اما بعدا بذرها به محيطي تاريك براي جوانه زني نياز دارند. همچنين توجه داشته باشيد اگر ميزان خاكي كه بر روي بذرها مي ريزيد زياد باشد و يا به بيان ديگر بذرها در خاك مدفون شوند يا به خوبي جوانه نمي زنند و يا گياهچه هايي ضعيف توليد مي كنند. برخي از پرورش دهندگان بر روي ظرف محتوي بذرها ، لايه اي كاغذ آلومنييم مي كشند تا محيط آنان كاملا تاريك شود. البته در طي اين مدت نبايد از آبياري بذرها غافل شد و بهتر است كه به منظور جلوگيري از جابجا شدن بذرها در زمان آبياري، از غبارپاشي آب به شكل روزانه بر روي بذرها استفاده كرد و بعد از جوانه زدن بذرها روش معمول آبياري را استفاده كرد. دماي مورد نياز جوانه زني بذرها ۲۳-۲۱ درجه سانيتگراد است و جوانه زني بذرها ۲۱-۱۴ روز طول مي كشد. بعد از جوانه زني بذرها مي توان كاغذ آلومينيم را برداشت . براي تهيه قلمه نيز ميتوان از ساقه هاي گياه قلمه هايي به طول ۱۰-۷ سانيتمتر تهيه كرد. در زمان تهيه قلمه، برش را از زير ناحيه اي كه برگ وجود دارد بزنيد. تمامي برگها را بحز دو عدد برگ بالايي قلمه ، حذف كنيد. قلمه را در بستري سبك همانند مخلوط خاك برگ+كوكوپيت بكاريد. بسياري از قلمه هاي اين گياه حتي در آب نيز ريشه مي دهند. ظرف حاوي قلمه ها را در مكاني به دور از نور مستقيم آفتاب و با دماي حدود ۲۱ قرار دهيد و براي حفظ رطوبت بيشتر و كمك به ريشه زايي قمله ها مي توانيد يك كيسه پلاستيكي شفاف را بر روي گلدان حاوي قلمه ها قرار دهيد.
هرس: گاهي ساقه هاي اين گياه بسيار بلند و بدون گل مي شود كه در اين حالت مي توان نيمي از طول ساقه را كوتاه كرد تا علاوه بر تحريك رشد ساقه هاي جانبي ، گياه به توليد گل بيشتر تحريك شود. البته توجه داشته باشيد كه ساقه ها نبايد به كمتر از ۱۵-۱۰ سانتيمتر كوتاه شوند.
آفات و بيماري: از آفات معمول اين گياه مي توان به شته ، مگس سفيد ، كنه تارعنكبوتي و تريپس اشاره كرد. وجود اين آفات منجر به كاهش رشد گياه، عدم گلدهي، زردي و ريزش برگسار مي شود. از مهمترين بيماريهاي اين گياه نيز مي توان به سفيدك پودري گل حنا اشاره كرد كه در طي آن در پشت برگها پوششي سفيد رنگ تشكيل مي شود و برگها به سمت پايين خم مي شوند ، زرد مي شوند و گياه كوتاه قامت باقي مي مانند. براي شناسايي اين گياه هر چند وقت يكبار پشت برگها را بررسي كنيد تا ببينيد اين پوشش سفيد رنگ وجود دارد يا خير .گياه آلوده را سريعا جدا كرده از بين ببريد از آن خاك مجددا براي كاشت گل حنا استفاده نكنيد. ساير بيماريهاي قارچي همانند لكه برگي قارچي كه موجب بروز لكه هايي تيره رنگ بر روي برگها مي شود به دليل آبياري بيش از اندازه و رطوبت ماندگار بر روي برگها شيوع مي يابد.از ديگر بيماري هايي قارچي مي‌توان به بلايت بوترتيس Botrytis Blight اشاره كرد كه اين بيماري نيز علاوه بر گلها برگهاي اين گياه را تحت تاثير قرار ميدهد. جالب اينجا است كه برگهاي اين گياه در اثر اين بيماري ممكن است رنگين و حتي زيبا به نظر برسند اما به هر حال اين يك بيماري است و بايد با قارچكش مناسب درمان شود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید .


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 14:52  توسط گل پایون  | 

تیتونیا

تیتونیا
گل تیتونیا که به گل آفتابگردان مکزیکی یا گل مشعل طلائی معروف است ، از تیره گل مینا است که مبدأ آن مکزیک و آمریکای مرکزی است و گیاهی است یک ساله. قیافه ظاهری آن شبیه آفتابگردان معمولی است و گلهای آن به رنگ نارنجی طلائی میباشد.
این گل در محل آفتابگیر و در هر نوع خاک به خوبی رشد میکند. ارتفاع این گیاه به 2-3 متر میرسد و روی شاخه های آن دهها گل زیبا خودنمائی میکنند. برگها و ساق های آن دارای کرک های فراوان است و اندازه قد انواع جدید آن 120 سانتیمتر و قطر گل ها به 5-7/5 سانتیمتر میرسد.
ریشه ی تیتونیا سطحی است و در اثر خشکی به شدت آسیب میبیند. بنابراین ریشه ی گیاه را با کمپوست یا پهن میپوشانند. اگر هوا خشک شود برگهای پایینی آن خشک میشوند و منظره ی زشتی را به آن میدهندو گلها را قبل از آنکه دانه تولید کنند باید از شاخه جدا کنند تا گلهای بیشتری به وجود آید.
تیتونیا به آفتاب و گرمای زیاد مقاوم است. این گل از کشت بذر زیاد میشود. بهتر است بذر را در اوایل فروردین ماه در محل خود کشت نمایند و بوته های اضافه را تنک نمایند تا فاصله ی بوته ها 50 سانتیمتر شود.
گلهای آن به صورت شاخه ها بریده مصرف میشود و در آب دوام زیادی دارد . ته ساقه را باید قبلا 2 ساعت در آب گرم قرار دهند و صبر کنند تا آب خنک شود و بعدأ آن را برای گل آرایی بکار ببرند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 14:17  توسط گل پایون  | 

تاج خروس

نام فارسي: تاج خروس
نام علمي: Celosia L
مورفولوژي: درميان گونه هاي تاج خروس كه درنواحي گرم آفريقا وآمريكا وآسيا كشت مي شوند، گونه معروف آنها c.argentea مي باشد.گل آذين آن پهن و چين چين و قطري
برابر15-25 سانتي متردارد. ازنظرتجارتي آنها را از روي رنگ زرد، صورتي، قرمز، آجري، بنفش، سفيد طبقه بندي مي كنند و چون شبيه تاج خروس مي باشد، معروف به چهل تاج است. بيشتركوليتوارتورهايي كه براي كاشت مورد استفاده قرار مي گيرند، قدكوتاه بوده يا داراي قد متوسطي در حدود 25-20 سانتي متر مي باشند.
نحوه كاشت و ازدياد: بذرتاج خروس درمنطقه لارستان دربهمن يا اسفند درگلخانه يا كوش ملايم مي كارند وكشت آن بسيارظريف ودقيق است، به سرما حساس مي باشند، روي اين اصل معمولاً نشا كاري درفروردين يا ارديبهشت به فاصله30-20 سانتي مترصورت ميگيرد. درموقع نشاكاري همزمان با آن بايد به خاك كود دامي داد. بوته هاي تاج خروس درمقابل كودهاي شيميائي حساس بوده وخيلي زودآسيب مي بينند.
كاربرد: اين گياه رامي توان درباغچه ها، درگلدان و باكس ها،كناراستخر به صورت گروهي كشت نمود.
مقاومت محیطی سودمند به عنوان یک منبع دانه ای یا سبزی و مصرف موثر آب منجر به فعالیتهای اخیر در تولید این گیاه شده است. اینها خصوصیات ضروری برای بقای یک محصول جدید هستند. چون منابع آب در حال کاهش هستند و تجدید زمین در بسیاری از نقاط جهان محدود است توانایی تاج خروس در سازش با شرایط نامناسب مثل خاکهای فقیر از مواد مغذی و یک محدوده وسیع حرارتی و تابش همراه مقاومت آن به تنش خشکی استفاده از آن را به عنوان یک محصول سبز مغذی در مناطق نیمه خشک ممکن کرده است.ب
سرشار از زندگی
به دلیل این که منابع آب کشور در حال کاهش هستند و تجدید زمین در بسیاری از نقاط جهان محدود است دانه تاج خروس که انرژی بالایی و مقادیر زیادی پروتئین با کیفیت بسیار بالا دارد برای تغذیه انسان در سراسر دنیا مورد توجه قرار گرفته است؛ البته تا کنون در مکزیک، هند، نپال و هیمالیا از این دانه ها برای شیرینی و آرد استفاده می شده است.
کربوهیدراتها در دانه این گیاه حاوی نشاسته ساخته شده از هر 2 بخش چسبناک و غیرچسبناک هستند. رضایی در این خصوص می گوید: جنبه بی نظیر نشاسته دانه این است که اندازه گرانولهای نشاسته خیلی کوچکتر از دیگر غلات است که این خصوصیت کنار ژلاتینی بودن و انجماد و ذوب خاص یک مزیت مهم در صنایع غذایی به حساب می آیند. به همین دلیل بررسیهای متعدد روی کاربرد نشاسته تاج خروس در تهیه کرم، شیر و تخم مرغ، خمیرها و سسهاو... انجام شده است. دانه تاج خروس طعم آجیل (گردو و فندق) دارد و برای تولید حریره، شیرینی و مواد قندی به کار می ود و از آرد آن نیز در تهیه نان، ماکارونی، کلوچه و دیگر محصولات استفاده می شود.
برگهای تاج خروس هم به عنوان یک منبع غذایی به کار می رود و بسیاری از گونه های آن به علت برگهای با کیفیت بالایشان ارزشمند هستند. 50 تا 80 درصد گیاه برداشت شده قابل خوردن است که البته 20 تا 30 درصد بیشتر آن مستقیم برای مصرف انسان در ایالات متحده استفاده می شود. برگهای 52 تا 60 گونه تاج خروس خوردنی است و حتی از انواع دانه ها وقتی جوان هستند می توان به عنوان سبزی استفاده کرد. فراوری حرارتی تاج خروس شامل پختن بخار دادن و پوست کندن است. این سبزی از لحاظ مزه شبیه اسفناج است و از میان تمام سبزیها بیشترین میزان کلسیم، فسفر و آهن را دارد برگها همچنین دارای مقادیر زیاد پروتئین، کاروتن، ویتامین و دیگر مواد با ارزش است.ب
داروی ضد سرطان
چربی تاج خروس به علت وجود ماده ای به نام اسکوالن که 5 تا 8 درصد کل چربی گیاه را تشکیل می دهد به عنوان یکی از بهترین انواع چربی شناخته شده است. اسکوالن اکسیژن محیط را جذب و بافتها و اندامها را اشباع می کند. این نوع چربی برای درمان سرطان بکار می رود.، به علاوه در پوست نفوذ و به عنوان محرک ایمنی عمل می کند. این نوع چربی تا کنون در جگر کوسه ماهی استخراج می شده است. در بخش روغن تاج خروس اشکال ویتامین Eوجود دارد که باعث پایین آمدن کلسترول می شود. روغن تاج خروس برای درمان بیماریهای توموری، تصلب شرائین و سفتی بافتها، کارکرد نامناسب مغز و سیستم گردش خون محیطی، نقض ایمنی، بیماریهای زنان، بیماریهای پوستی، معده و جگر، جراحات، کوفتگیها و زخمهای بدن بر اثر بدخوابی، زخم معده، کمبود ویتامین و جلوگیری از بروز بیماریها بکار می رود.ب

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 13:59  توسط گل پایون  | 

پلی گنوم

Polygonum پلی گنوم
Polygonaceae  خانواده گندم سیاه
 یک نوع از تیره سیاهان پیچ سریع الرشدی است که برای پوشش دیوارها و پرچین ها بسیار عالی است و دارای گلهای سفید رنگ زیبایی میباشد .
ازدیاد آن از طریق قلمه در ماسه در گلخانه یا فضای آزاد میباشد . خاک قلیایی ، آبیاری متوسط ، محیط خشک ، حرارت متوسط با نور زیاد مطلوب آن است .


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 10:10  توسط گل پایون  | 

گل پشم

 
گل پشم ageratum
این گل بومی مکزیک است و قد آن به 60-70 سانتیمتر میرسد گلهای آن به صورت گلوله های پشمین کوچک به شکل خوشه روی شاخه های پر شاخه ظاهر میشوند. برگهای گیاه داندانه دار و قلبی یا بیضوی شکل است. گلهای آب به رنگهای آبی تیره، سفید، صورتی وصورتی مایل به ارغوانی است.
گلهای پژمرده و خشک از گلهای تازه پوشیده شده اند. بنابراین گیاه همیشه قیافه شاداب خود را حفظ میکند.
گل پشم نیاز به خاک زهکشی خوب و مواد آلی فراوان دارد . این گیاه را باید در منلطق آفتاب رو کشت نمایید . و اگر شرایط لازم فراهم آید مدت مدیدی گلریزان مینماید . تکثیر از طریق قلمه زدن و کشت بذر صورت میگیرد. بذر این گل را دو ماه قبل از نوروز در جعبه ی نشاء در گلخانه یا در زیر شاسی کشت مینمایند . پس از آن که نشاء ها به اندازه کافی رشد کرد آنها را در اوایل فروردین به محل اصلی منتقل مینمایند . فاصله ی بوته ها باید 15-25 سانتیمتر باشد . پس از آنکه بوته ها به محل جدید خو گرفتند باید نوک ساقه ها را کوتاه کنید تا بوته ها کپه ای و پر پشت گردند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 10:1  توسط گل پایون  | 

پامچال

Primula پامچال
Primulaceae خانواده
در واقع این گل یکی از اولین گلهای بهاری است که از چند هفته قبل از نوروز باز میشود . این گل انواع و اقسام دارد و به رطوبت زیاد نیاز دارد . خاک مناسب آن از یک قسمت خاک برگ یک قسمت پیت و دو قسمت شن تشکیل شده است . نور مستقیم برای آن مناسب نیست و باید آنرا در سایه آفتاب و نور غیرمستقیم نگهداری کرد .
پامچال را از طریق جدا کردن پاجوشها زیاد میکنند ولی با بذر بهتر میشود آنها را زیاد کرد . بذر را در اوایل سال در بستر نشاء میکارند ، پس از آنکه بوته ها بزرگ شدند آنرا به گلدانهای کوچک  ( با دهانه 5/7 سانتیمتر ) منتقل نموده و کمی کود به آن اضافه می کنید و آن را به گلخانه سرد منتقل می کنید . این گل ها در اواسط زمستان گل میدهند . در اتاق نشیمن که دارای هوای خشک است بهتر است در بشقابی تعدادی سنگ ریزه ریخته و گلدان را روی آن قرار دهند و سپس بشقاب را آب بریزید .

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 9:35  توسط گل پایون  | 

بنت قنسول

Euphorbia بنت قنسول
Euphorbiaceae خانواده
گیاهی که بنام بنت قنسول نامیده میشود بومی مکزیک است و بصورت درختچه است که ارتفاع آن به سه متر میرسد ، نوعی که در گلکاری استفاده میشود ، پاکوتاه بوده و بلندی آن 50-30 سانتیمتر است گلهای آن کوچک و زرد رنگ یا سبز مایل به سفید است . آنچه باعث زیبایی گل میشود همان براکته های رنگین است که در الوان قرمز ، سفید ، صورتی و کرم مایل به سفید است . برگهای این گل پنجه ای و همیشه سبز است و ساقه های آن دارای شیرابه است .
این گل به رطوبت زیاد نیاز دارد و اگر زیاده از حد آبیاری شود خیلی زود ریشه هایش فاسد میگردند . ازدیاد این گل با قلمه است و برای اینکه خروج شیرابه مانع گرفتن قلمه آن نشود و آن را در زغال چوب سائیده ، پرمنگنات پتاسیم و یا ماسه نرم فرو برند و یا قلمه را روی شعله میگیرند تا شیرابه ترشح نشود .
خاک مناسب از یک قسمت خاک پرقوت باغچه ، یک قسمت کمپوست ، یک قسمت ماسه یا شن نرم و یک قسمت پیت تشکیل میشود .
اوایل بهار یا اواخر پاییز گل میدهند و پس از گلریزان دو سوم شاخه های گیاه را هرس مینمایند ، و چند هفته کمتر آبیاری می کنند ، و آبیاری را دو باره آغاز کرده و گل را به محل گرم (18 درجه سانتیگراد ) انتقال میدهند . اگر گلدان ها را مرتبأ آبیاری نمایند امکان گل دادن بوته ها از بین میرود این گل بصورت پاکوتاه مورد پسند است .
 مراقبت :
خاک کمی اسیدی ، رطوبت متوسط ، آبیاری متوسط ، حرارت و نور متوسط .
کود :
 3 گرم در لیتر ، هفته ای یکبار و خاک مخلوطی از خاک برگ جنگلی و باید فواصل بین آبیاری به اندازه ای باشد که خاک خشک نشود .


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 16:28  توسط گل پایون  | 

بگونیا برگي یا ركس

بگونیا برگي یا ركس:
مشخصات: اسم علمی بگونیا برگی Begonia rex و از خانواده Begoniaceae می باشد. جنس بگونیا دارای 900 گونه مختلف از گیاهان چند ساله همیشه سبز علفی و گیاهان خزان كننده است كه برای برگ ها و گل های زیبایشان پرورش داده می شودند. گونه های مختلف این جنس از گیاهانی به طول چند سانتیمتر تا گونه هایی به طول 3 متر تشكیل یافته است. تعدادی از گونه ها نیز به صورت بالا رونده می باشند. بگونیا گیاهی است تك پایه یعنی گلهای نر و ماده بر روی یك گیاه قرار دارند. گل های نر ، معمولا زیبا هستند و گلهای ماده را با تخمدان بال دارش می توان به آسانی تشخیص داد بونیا برگی بومی آسام است و درای ریزوم گوشتی می باشد. ارتفاع آن به 30 سانتی متر و گسترش آن به 45 سانتی متر می رسد. این گونه را به خاطر برگهای زیبایش پرورش می دهند. این گیاه برگهای سبز تیره و چروكیده ای دارد كه در نزدیكی لبه برگی نقره ای رنگ می شود. گاهی رنگ های دیگری مانند قرمز، كرم یا ارغوانی در سطح برگ دیده می شوند. گلهای آن معمولا ارغوانی كم رنگ وبه قطر یك سانتی متر هستند كه در تابستان ظاهر می شوند و فاقد زیبایی می باشند و باید از گیاه جدا گردند.

مراقبت: گیاه ركس به نور متوسط، دمای معمولی خاك همیشه مرطوب رطوبت هوای متوسط تا زیاد یعنی 5 تا 90 درصد و خاك كمی اسیدی احتیاج دارد.

كود: كود مورد نیاز بگونیا ركس را می توان به میزان 1 گرم در لیتر، هر هفته یك بار، از فروردین تا آبان ماه، مورد استفاده قرا داد.
خاك: مخلوطی از تورب، خاك برگ نرم و ماسه به نسبت مساوی، برای رشد این گیاه مناسب است.
ازدياد: بگونیای ركس را می توانید با استفاده از یك روش مخصوص و غیر معمول تكثیر كنید. بهار و تابستان بهترین زمان برای تكثیر این گیاه است. یك برگ بالغ را كه خیلی هم پیر نباشد، انتخاب كنید و با استفاده از یك چاقی تیزكه به بافت برگ صدمه نرساند و آن را له نكند، برگ را به بخشهای منظم در قالب طبیعی آن ببرید. سپس قطعات برگ را به آرامی و با دقت بردارید و از سطح پشتی برگ و میان رگبرگهای اصلی، در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و روی سطح كمپوست مخصوص بذر و قلمه، در داخل سینی بذر، بخوابانید و به آرامی روی سطح خاك فشار دهید. سپس روی تكه های برگ را با كیسه پلاستیكی بپوشانید و در دمای حدود 21 درجه سانتیگراد نگاه دارید زمانی كه گیاهچه های كوچك به وجود آمدند و به طول5/2 سانتیمتر رسیدند، كیسه پلاستیكی را بردارید و هر كدام را در گلدانی با قطر دهانه 9 سانتیمتر حاوی كمپوست گلدانی با پایه پیت بكارید. باید مرتبا زیر پوشش پلاستیكی بررسی شود تا اگر برگها دچار فساد و پوسیدگی شده بود، بیرون آورده و با قارچ‌كش سمپاشی صورت بگیرد.
عوارض و درمان: اگر لكه های خاكستری متمایل به قهوه ای روی برگها مشاهده كردید، باید گیاه را با قارچ كش طبق دستور سمپاشی كنید و گلدان را به محل خشك و اكسیژن ببرید. ممكن است گازهای داخل آشپزخانه این عارضه را ایجاد كرده باشد. تغذیه مصنوعی و تعویض گلدان با یك درجه بزرگتر می تواند جلوی به وجود آمدن برگهای جدید كوچك و كم رشد را بگیرد. افتادن برگها در زمستان نتیجه هوای سرد است گلدان را به محل گرمتری حدد 13 درجه سانتیگراد منتقل كنید مشكل رفع می شود.
قارچهای بیماری زایی به اسم سفیدك میتواند روی برگها لكهای پودری سفید ایجاد كنددر این صورت با سموم قارچكش گیاه را سمپاشی كنید و گلدان بگونیا را به محل با هوای خشك و اكسیژن دار ببرید . اگر تارهای عنكبوتی زیر برگها مشاهده گردید و با برگهای جدید كمرنگ مواجه شدید، می توانید با یك سم كنه كش هر چهار ده روز یك بار گیاه را سمپاشی كنید صورتی كه برگها لوله شد و حاشیه آنها خشك و چروكیده است، حتما از تشنگی رنج می برد فورا آن را آبیاری كرده و به محل سردتری كه زیر 18 درجه سانتیگراد باشد منتقل كنید.اگر برگهای بگونیا حالت موازییكی پیدا كرد و لكه های زردی روی ان به وجود آمد و لوله ای و بد شكل شد، باید گیاه را از گدان خارج كنید تا به گیاهان دیگر سرایت نكند زیرا عامل این مشكل ویروسی است و راه چاره ای ندارد. همچنین رنگ پریدگی برگها و ریزش آنها و غده ای شدن ریشه ها كه در نتیجه فعالیت نماید می باشد و سیاه شدن و پوسیده شدن ریشه ها كه در نتیجه فعالیت قارچهای بیماری زا است به راحتی درمان پذیر نیست ومعالجه آنها مقرون به صرفه نمی باشد آبیاری زیاد از حد و سردی هوای محیط به طور همزمان باعث پوسیدگی ساقه و یقه گیاه شده و آن را از بین می برد.
جهت کسب اطلاعات بیشتر به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 16:3  توسط گل پایون  | 

برگ بیدی


برگ بیدی
مشخصات: اسم علمی برگ بیدی Tradescantia albiflora ، از خانواده Commelinaceae میباشد. این جنس داری ۶۰ گونه از گیاهان خشبی و علفی چند ساله می باشد. انواع علفی آن به عنوان گیاهان آپارتمانی پرورش داده می شودند. گونه مذکور بومی، آمریکای جنوبی است و برگهای زیبا و مناسبی برای آویز دارد. این برگها تخم مرغی شکل، پهن و بدون دم برگ و به رنگ سبز روشن با نوارهای سفید یا کرم می باشند.
مراقبت: برگ بیدی به سایه تا نور متوسط، گرمای زیاد، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.
کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار از فروردین تا مهر ماه، در اختیار گیاه قرار داد. اگر کود زیاد داده شود رنگ برگها کم رنگ می شود.
خاک: مخلوطی از خاک باغچه، ماسه و تورب، خاک مناسب برگ بیدی است.
ازدیاد: این گیاه به سرعت در آب و یا خاک ریشه می دهند. از اواسط بهار تا اواخر تابستان که گیاه مادری تجدید رشد کرده و شاخه ها آن باید سرزنی و جوان شوند، می توانید شاخه های هرس شده را به طول ۵/۷ سانتیمتر جدا کرده و هر ۵ قلمه را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست خصوص بذر و قلمه قرار دهید. خاک را نسبتا مرطوب کنید و گلدان را در دمای ۱۸ درجه سانتیگراد و نور کافی نگه دارید. پس از ۲ تا ۳ هفته ریشه دهی انجام می‌شود و شما می توانید مقدار آبیاری را بیشتر کرده و با کود مایع آنها را تغذیه کنید. در شرایط مشابه، قلمه در آب نیز ریشه خوهند داد.
عوارض و درمان: اگر زمانیکه ازبرگ بیدی نگهداری می کنید، مشاهده کردید برگهای آن نرم و آبکی شده و رنگ خود را از دست می دهند احتمال بدهید هوای سرد باعث یخ زدگی گیاه شده است. برگهای این گیاه در اثر تغذیه مصنوعی بیش از اندازه، ضخیم سبز روشن میشوند. تغذیه را متوقف کنید ، رنگ ابلق برگها، برمی گردد. لکه های سوخته قهوه ای روی برگها در اثر مواد براق کننده را متوقف کننده شیمیایی حادث میشود. اگر نوک برگها به طرف بالا برگشت و سپس سقوط کرد حتما هوای محیط آن گرم وخشک بوده است. گلدان را به محل خنکتری ببرید و غبار پاشی را فراموش نکنید. قاعده ساقه نزدیک سطح خاک در اثر آَبیاری زیاد و یا زهکش نامناسب، می پوسد. در صورتی که برگها بد شکل وچسبناک شدند و حشرات سبز رنگی هم اطراف گیاه دیده شد بهتر است هر دو هفته یکبار با یک حشره کش نفوذی سمپاشی صورت گیرد. دریک محیط خشک برگهای ترادسکانتیا قهوه ای را از تابش مستقیم خورشید در امان نگه دارید تا برگها رنگ پریده و دارای لکه های قهوه ای نشود.
انواع مختلف برگ بیدی (ترادسكانتیا) در شش تیره ی مختلف به شرح زیر بیان می گردد:

1-تیره ترادسكانتیا كه به نام یهودی سرگردان (wandering Jew) مشهور است، دارای واریته های مختلفی به قرار زیر است: بلوسفلد دیانا واریه گاتا blossfeldiana variegate كه دارای ساقه های پرزدار و برگ های كرم رنگ و حاشیه ی سبز و زیر برگ ارغوانی است .
گونه های دیگر آن
فلومی تنزیس واریه كاتا fluminesis variegataكه بر روی ساقه های باریك و بلند آن برگ های بیضی شكل كشیده با خطوط سبز روشن و كرم و لبه سرخ رنگ می روید. نوع دیگر فلومی تنزیس تری كالر fluminesis tricolor و البوویتاتاalbovittataمی باشد.

2-تیره زبریناzebrineدارای ریشه های نابجاست و به سرعت در جهت نور رشد می كند. ساقه های گوشتی و ضخیم آن دارای برگ های سبز مایل به نقره ای با نوارهای سبز روشن با قرمز و سطح زیرین برگ ارغوانی روشن است. انواع مهم آن پندولاpendula و پرپوسی ایpurpusii می باشد.

3-تیره ی كالیسیا callisia دارای شاخه ای ترد و شكننده با رنگ ارغوانی روشن است. برگ ها دارای رگه های طولی به رنگ كرم و پشت برگ ها ارغوانی است.

4-تیره سیانوتیس cyanotisدارای برگ های گوشتی پوشیده از پرزهای نرم و ساقه ارغوانی آن خود را به طرف پائین گلدان می كشاند

5-تیره ست كریزیا setcreasea كه دارای گونه های متعدد بوده و برگ های دائمی دارد. ساقه و برگ ها به رنگ ارغوانی تیره است. گلهای زردرنگ بسیار كوچكی تولید می كند كه جنبه ی زینتی ندارد. از انواع آن پورپورآ یا قلب ارغوانی است كه رنگ ارغوانی خود را پس از مدتی كه در سایه بماند از دست می دهد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 14:36  توسط گل پایون  | 

آویز

آویز
Fushia اسم علمی
Onagraceae خانواده
این گل بومی مکزیک و پرو است و برای نگهداری در گلدان مناسب است این گل بصورت شیپور آویزان است که برنگهای مختلف صورتی ، سفید ، بنفش و ارغوانی دیده میشود.
بهترین خاک برای کشت آویز خاکی است که از دوسوم خاک قوی متعادل و یک سوم خاکبرگ و کود تشکیل شده باشد . این گل را میتوان با قلمه و در حرارت 28-15 درجه سانتیگراد زیاد نمود و کشت برگ نیز مرسوم است .


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 13:0  توسط گل پایون  | 

آناناس

Ananas comosus  آناناس
Bromeliaceae  خانواده
Pineapple  اسم انگلیسی
گیاهی است با برگهای چرمی بلند و نیزه ای با نوار های طولی کرم و سفید رنگ در لبه است برگها مضرس باخارهای قرمز رنگ میباشد . هنگام پیدایش گل قسمت میانی گیاه برنگ قرمز در می آید .
مراقبت :
خاک کمی اسیدی ، رطوبت متوسط ، آبیاری متوسط یا زیاد حرارت زیاد و نور متوسط .
ازدیاد:
بوسیله پاجوش در بهار ، قلمه برگ ، به این ترتیب که چند روز برگ را نگاه داشته تا رطوبت خود را از دست دهد ( در حرارت 23 درجه سانتیگراد  .
 کود :
1 گرم در لیتر هر دو هفته یکبار از فروردین تا شهریور ماه .
نوع خاک :
مخلوطی از دو قسمت تورب یک قسمت خاک برگ و کمی ماسه .
توضیح :
نگهداری این گیاه در آپارتمان بسیار مشکل است پس از تلید میوه برگهای اولیه زرد شده از بین میروند در این زمان گلدان را باید در جای گرم و روشن قرار دهید .

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 12:46  توسط گل پایون  | 

آماریلیس

نام علمی: هیپستروم HIPPEAS- TRUM
خانواده: آماریلیداسهAMARYL- LIDACAE
نام لاتین: آماریلیسAMARYLLIS
سرزمین مادری: آمریكای جنوبی
تعداد گونه ها: 75 گونه
رنگ گل ها: رنگ گل ها بستگی به واریته دارد. سفید، قرمز، ارغوانی و یا صورتی.
تكثیر:گیاهی است دارای پیاز، برای تكثیر آن به دو روش می توانیم عمل كنیم:
الف: كاشت بذر:بذرها را در بهار، زمانی كه درجه حرارت هوا معادل 16 تا 18 درجه سانتی گراد باشد به خاك بسپارید.
ب: كاشت پیاز: معمول ترین روش ازدیاد آماریلیس استفاده از پیاز آن است.
در این روش وقتی آماریلیس را تكثیر كنید رنگ گل ها ثابت می ماند (رنگ گل های ازدیاد یافته مطابق رنگ آماریلیسی خواهد بود كه پیازش را تكثیر كرده اید).
برای این منظور باید پیازچه ها را از هم باز كنید و آنها را زمانی كه گیاه در حال استراحت است به خاك بنشانید.
خاك مناسب:گیاهان پیازدار به خاك های سبك احتیاج دارند. برای آماریلیس مناسب ترین بستر مخلوطی است  از رس، ماسه، كود حیوانی پوسیده و خاكبرگ. این مواد را به نسبت مساوی با هم مخلوط كنید.
نور و گرما: گیاهی است تا حدودی گرما دوست و روشنایی پسند. نور مستقیم آفتاب باعث شكوفایی گلهایش می گردد.
آب:وقتی خاك خشك شد به آن آب بدهید.
كوددهی: فقط زمانی به آن كود دهید كه عمر گل هایش تمام شده باشد.
بعد از پایان دوره گل دهی هر پانزده روز یكبار به آن كود بدهید. از پاییز كه گیاه  استراحت زمستانه را آغاز می كند كوددهی را قطع كنید.
مراقبت های لازم:وقتی عمر گل ها تمام شد، آنها را از ابتدای ساقه گل دهنده قطع كنید. سپس به طور مرتب به آماریلیس آب و كود بدهید در این مدت باید گلدان در محل روشن قرار
داشته باشد.
این كارها را به این دلیل باید انجام دهید كه پیازها و برگ هایش تقویت  شوند. اواخر تابستان یا اوایل پاییز برگهایش زرد می شوند. جای نگرانی نیست زیرا دیگر موقع استراحت گیاه است، اما پیازهایش سرحال و سالمند.
از این به بعد دیگر به آن آب و كود ندهید. گلدان را به محلی تاریك، خنك و خشك منتقل نمایید و برای مدت چند ماه آن را به حال خود بگذارید (تا اواخر دی ماه). دوباره در اواخر زمستان یا اوایل بهار باید كاری كنیم كه گیاه از خواب زمستانه بیدار شود.
مناسب ترین درجه حرارت برای بیدار شدن آماریلیس از خواب زمستانه، حرارتی معادل 16 تا 18 درجه سانتیگراد است.
در شرایط معمولی (در فضای باز) در اوایل بهار كه درجه حرارت به 16 تا 18 درجه سانتی گراد می رسد به آرامی آبیاری را شروع كنید (همه روزه به آن آب دهید). اما قبل از آبیاری، خاك های سطحی گلدان را عوض كنید.
هر قدر به زمان گل دهی نزدیك می شوید فواصل آبیاری را بیشتر كنید (دو روز در میان و در موقع گل دهی سه روز در میان).
گل دهی زودرس:با یك ابتكار و كمی صرف وقت می توانید آماریلیس را در فصل زمستان به گل دهی وادار كنید.
به این ترتیب كه:پیاز آماریلیس را برای مدت یك شبانه روز در آب ولرم قرار دهید. سپس پیاز را داخل گلدانی كه در آن ماسه ریخته اید بكارید (نیمی از پیاز خارج از ماسه باشد). ماسه را با مقدار كمی آب مرطوب نمایید و روی آن را با پاكت بپوشانید و در محل گرم (نزدیك بخاری یا شوفاژ) نگهداری كنید.
همه روزه پاكت را بردارید و به گلدان كمی آب دهید. در این صورت شاخه گل دهنده بهتر رشد می كند. پاكت را از روی گلدان بردارید و گلدان را به محل پر نور منتقل كنید.آفات و بیماری ها
یكی از آفات مهم آماریلیس، كنه پیاز است. این حشره سفید رنگ، هشت پا دارد. كنه پیاز به پیاز گل خسارت می زند و موجب كم شدن رشد و زردی برگ ها می شود. ضمناً گل دهی گیاه متوقف می شود. برای حفاظت گیاهان از كنه ها، سمومی بنام كنه كش وجود دارند كه می تواند مورد استفاده قرار گیرد. نگهداری پیاز گل در محل خنك و خشك موجب پیشگیری از انتشار این آفت می شود.
حشرات ریز دیگری به برگ ها حمله می كنند. در صورت مشاهده آفات ِ برگ خوار گلدان را از اتاق خارج كنید و روی برگ ها حشره كش بزنید.
گاهی آماریلیس در شرایط نامطلوب دچار بیماری می شود، مهمترین این بیماری ها، بیماری لكه برگی است.
این بیماری كه عامل قارچی دارد موجب ایجاد لكه های قهوه ای رو برگ می گردد. با استفاده از سموم قارچ كش عوامل بیماری زا را از بین ببرید.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 12:29  توسط گل پایون  | 

آلاله

Ranunculus آلاله
Ranunculaceae  خانواده
نمونه زینتی این گیاه یکی آلاله آسیایی که دارای انواع پر پر و نیمه پر پر است . نمونه پرورش یافته گل آلاله در همه رنگها ، بصورت پر پر وجود دارد . این گل به زمین مرطوب ، پر قدرت ، دارای خاکبرگ زیاد ، زهکشی خوب و محل سایه آفتاب یا آفتابگیر نیاز دارد .
بنابراین مناسبترین خاک برای رشد آنها خاک رسی شنی دارای مواد آلی فراوان است و میتوان آنرا هم در گلدان و هم در زمین پرورش داد . موقع کشت آن اول پاییز است اواسط اسفند تا اوایل اردیبهشت به گل مینشیند و اگر هوا زیاد گرم نشود تا دو ماه گل خواهد داد .
تکثیر گیاه بوسیله غده های زیر زمینی که به شکل چنگال پرندگان است صورت میگیرد . نوک چنگال ها بسوی زمین میباشد و باید در عمق 10-5/7 سانتیمتر و بفاصله 15 سانتیمتر از یکدیگر کشت نمود و در زمین مقدار فاصله کمی بیشتر است . پس از کشت غده ها را نباید آبیاری کرد در غیر این صورت آبیاری زیاد باعث پوسیدگی قطعی غده ها در زمین میشود . بهتر است زیر و روی غده کمی شن بریزند تا به زهکشی بوته کمک نمایند .
در حین رشد باید با کود مایع ، گاهگاهی ، بوته ها را تقویت نمود . این گل برای بالکن های آفتابگیر مناسب است . پس از گلریزان باید ساقه ها و برگ ها را حال خود بگذارند تا زرد و خشک شوند. سپس ریشه ها را از زمین بیرون آورده برای سال دیگر در محلی خشک نگهداری نمایند .

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 12:17  توسط گل پایون  | 

آگاو

اسم علمی گیاه آگاو Agave Americanaو بخشی ازخانواده خنجریان (Amaryllidacea) است. در حدود 200 گونه در جنس این گیاه وجود دارد. بیشتر این گیاهان ازکشور مکزیک هستند، هر چند که آنها در جنوب ایالات متحده و آمریکای جنوبی نیز وجود دارند. مردم بومی آمریکا از آگاو برای تهیه مواد غذایی، الیاف، صابون، نوشابه، و دارو به مدت طولانی استفاده میکردند. در بسیاری از مناطق گرمسیری از این گیاه در حال رشد برای تولید SISAL طناب، ریسمان چند لا و کیسه استفاده میشود و در مکزیک برای تهیه نوشیدنی الکلی تکیلا SAP از جوانه های گل آگاو tequilana استفاده میشود. گیاهان آگاو بسیار به کندی رشد می کنند، و بنابراین می تواند بسیار گران باشند.
این گیاهان دارای گل برگ گوشتی (شاداب) هستند که دارای یک نقطه نوک تیز و یا ستون فقرات مشخص شده ای میباشند. حاشیه برگ ها ممکن است صاف یا خاردار باشد. برگهای این گیاه به صورت طوقه ای و نسبتا ضخیم و آبدار و قسمت انتهایی برگ تا حدی قابل انعطاف است. برگ های گوشتی و چرمی و زمخت گیاه آگاو، خارهای خمیده، تیز و محکم در طول حاشیه خود و یک خار بلند و تیز در نوک هر برگ دارد.
گیاهان آگاو با نام رایج "گیاه قرن" به دلیل عادت شکوفه دادنش شناخته شده است. این ایده به این دلیل است که این گیاهان برای 100 سال زندگی می کنند، شکوفه میدهند و بعد می میرند. در حالی که این درست است که آگاو monocarpic هستند، بدین معنی که یکبار شکوفه میدهند و پس از آن میمیرند ، تنها چند گونه از این گیاه در صورت وجود بعد از 100 سال این کار را انجام میدهند. وقتی آگاو شکوفه می کند، آن را به بالا می فرستد تا یک ساقه گل بزرگ از مرکز گیاه به سرعت رشد کند. ارتفاع ساقه شکوفه اغلب چندین برابر بیشتر از خود گیاه است. این خصلت اغلب جلب مردم را شگفت زده میکند که گیاه آگاو آنها در باغ خود برای یک سال وبه طور ناگهانی و به سرعت رشد زیادی میکند.و این دلیل این است که اغلب مردم در این زمان سعی می کنند این گیاه را بطور کامل بشناسند و اطلاعات بیشتر در مورد آنها کسب کنند.
از آنجا که آنها دارای برگ های گوشتی و سبز شاداب و نقاط تیزی هستند بسیاری از مردم با نگاه کردن به آنها به یاد کاکتوس یا cacti می افتند.
فصل گلدهی
تابستان، پاییز
کشت
سرسختی در این گیاه متفاوت است در برخی از گونه ها کمتر و در برخی بیشتر است. این گیاه باید در یک موقعیت با آفتاب کامل و هوای آزاد و باخاکی که مخلوطی مساوی از خاک باغچه و ماسه های درشت و تورب خاک مطلوبی است پرورش داده شود. این گیاهان بسیار مقاوم هستند و میتوانند با وجود کمبود آب در محیط به خوبی رشد کنند.
حفظ درجه حرارت مناسب
گیاه آگاو در نور شدید و درجه حرارت بالا مقاوم و پایدار میباشد. محدوده دمایی بین 5 درجه سانتی گراد و 35 درجه سانتیگراد برای این گیاه شرایط ایده آل است. در طول زمستان برای جلوگیری از خراب شدن رشد گیاه سعی کنید این گیاه را با نور مصنوعی تغذیه کنید.
پیشگیری از عفونت
با ارائه منبع نور کافی و کاهش رطوبت در اطراف گیاه شما می توانید خطر ابتلا به عفونت را کاهش دهید. حرارت و رطوبت بالا می تواند عفونت های بسیاری را ایجاد کند. به همین ترتیب، درجه حرارت پایین نیز می تواند رشد را کم کند و باعث فساد گیاه شود.
تکثیر
برای تکثیر این گیاه به مهارت زیاد و دقت نیازداریم. هنگامی که پاجوشهای تولید شده در کنار گیاه مادری به بلندی ۱۰ سانتیمتر رسیدند در بهار و تابستان می توان آنها را جدا کرده و در گلدان دیگری کاشت. ابتدا باید دستکش های باغبانی ضخیم بپوشید و روزنامه ای را دور گیاه بپیچید و با کمک آن گیاه را از گلدان بیرون آورید. سپس با یک چاقوی تیز پاجوشها را جدا کنید و در گلدانی با قطر دهانه ۱۱ سانتیمر حاوی کمپوست گلدانی مخصوص گیاهان گوشتی و کاکتوس بکارید. پاجوشها باید در خاک بسیار خیس که به ریشه دهی گیاه سرعت می دهد قرار بگیرند و در دمای حدود ۱۸ درجه نگهداری شوند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 12:7  توسط گل پایون  | 

آفتابگردان

Helianthus آفتابگردان
Asteraceae خانواده
آفتابگردان در گرمای زیاد تابستان از بین نمیرود و برای محل های آفتابگیر بسیار مناسب است . در گلکاری بیشتر از انواع پرورش یافته آن استفاده میشود که قدشان 40-30 سانتیمتر است . اگر بخواهند گلهای مرغوب بوجود آورند باید در پاییز به زمین مورد کشت کود زیادی دهند و در حین رشد آنرا با کود مایع یا کود شیمیایی تقویت نمایند .
گل آفتابگردان خاک ویژه ای نمیخواهد و در هر نوع خاکی به خوبی رشد میکند . رنگ گل آفتابگردان زرد یا نارنجی مایل به قهوه ای است ولی انواع دیگر آن از قبیل سفید ، زرد ، نارنجی ، قهوه ای ، صورتی و بلوطی نیز دیده شده است .
بهترین نوع آن برای گلکاری آفتابگردان برگ خیاری که قدش نسبت به انواع دیگر آن بلند نمیشود و برای مدت زیادی یعنی از اواسط خرداد ماه تا اواخر پاییز گل میدهند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 11:40  توسط گل پایون  | 

آشوریا

Echeveria آشوریا ( گل ساق عروس )
Crassulaceae  خانواده
این گل بومی مکزیک است این گیاه گوشتی بوده و به آسانی پرورش داده میشود ، دارای برگهای مدور و نوارهای سفید رنگ آنها را پوشانده است گلهای قرمز این گیاه در تمام طول تابستان ظاهر میشوند .
مراقبت :
 خاک کمی قلیایی ، رطوبت کم ، آبیاری کم ، حرارت متوسط و تمام آفتاب
ازدیاد:
 توسط قلمه در بهار و تابستان در حرارتی که کمتر از 16 درجه سانتیگراد نباشد . کشت بذر در اوایل بهار در حرارت 21 درجه سانتیگراد .
کود:
2 گرم در لیتر در هفته یکبار ، از اردیبهشت تا شهریور ماه .
نوع خاک :
مخلوطی از خاک باغچه ، کود دامی ، ماسه شسته و خاک رس به نسبت مساوی

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون به آدرس www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 11:33  توسط گل پایون  | 

مطالب قدیمی‌تر