گل و گیاه

درختچه های زینتی شرکت گل پایون

نرگس

narcissus،dafodil،jonquilنرگس با نام علمی
این گیاه دارای گونه های بسیاری است که از میان آنها میتوان نرگس فتان و نرگس شهلا را نام برد یک نوع گروه بندی بر اساس طول تاج گل آنها انجام میگیرد . نرگس های ایرانی دارای گلهای ریز هستند که به صورت گل آذین بر روی گیاه دیده میشوند ، بسیار خوشبو میباشند و نوع کم پر و پر پر دارند . برخی از نرگس ها تنها یک گل بر روی خوشه تولید میکنند که میتوان به عنوان گل بریدنی از آنها استفاده کرد . نرگس رابرحسب آب و هوا از اواخر تابستان تا اوایل پاییز میکارند . چنانکه نرگس در گلدان کاشته شود، نوک سوخ آن باید از خاک بیرون باشد ، ولی هنگامی که در زمین کشت میشود ، باید حدود 10 سانتیمتر زیر خاک قرارگیرد .
 جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:5  توسط گل پایون  | 

گل انگشتانه

گل انگشتانه:
این گیاه دو ساله است و نیاز به جای خنک و سایه دار دارد.  دارای ساقه های بلند است که گاهی به 1/5 متر میرسد و گل هایی شبیه به انگشتانه، تمام قسمت های ساقه را میپوشاند.
فزونش آن بوسیله بذر است که در اردیبهشت ماه در خزانه ی هوای آزاد، کشت شده سپس دانهالهای حاصله به خزانه دوم (خزانه انتظار) منتقل میشوند و سرانجام، در اوایل پاییز به محل اصلی برده میشوند تادربهار بعد گل دهند. دیژیتالین که به عنوان داروی قلب بکار برده میشود از برگهای این گیاه استخراج میشود.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:4  توسط گل پایون  | 

گلسپر

گلسپر(تاج الملوک): رنگ بیشتر ارقام این گیاه زرد است ولی رنگهای دیگری (مانند گل های دو رنگ)نیز بوجود آمده است. از ویژگی های گل این گیاه آنست که 5زایده در پشت گل آن قرار دارد. رشد آن درسایه و در نقاط مرطوب خوب است. ازدیاد آن بوسیله تقسیم بوته در بهار و پاییز یا کشت بذر در بهار صورت میگیرد تنژیدن(جوانه زدن) بذر خیلی به کندی صورت میگیرد و دانهال های حاصله در سال اول گل نمیدهند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:4  توسط گل پایون  | 

کوکب

dahliaکوکب با نام علمی
چگونگی افزونش کوکب، که به وسیله ریشه ژوخه ای (ریشه گوشتی) انجام میشود. گل کوکب دارای شکل و رنگ متنوع است که از انواع آن کشت کوکبی باغی که دارای گلهای پرپر و کروی شکل است بسیار معمول میباشد در این گیاه ارقام پاکوتاه دارای ذگل تبلق نیز تولید شده است ، کاشت ریشه ای کوکب در بهار پس از گرم شدن هوا صورت میپذیرد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.
  


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:4  توسط گل پایون  | 

عناب


 
اطلاعاتی درمورد عناب:
عناب میوه ای با طبع معتدل و مرطوب است.  برای جلو گیری از التهاب و آبریزش بینی توصیه میشود. استفاده از آن باعث تصفیه و تولید خون میشود و برای رفع خارش بدن بسیار موثر بوده.  عناب تب بر است. همچینین جوشانده عناب برای کسانی که بواسیر دارند بسیار مفید است.

۱٫   کسانی که فشار خون آنها بالاست ۵۰ گرم زرشک + ۵۰ گرم عناب را خوب نرم کرده هستة عنابها را جدا کرده با پودر زرشک مخلوط کرده بعد از هر غذا یک قاشق مرباخوری میل کنند.
۲٫     کسانی که سردرد یا سرگیجه دارند به مدت ۱۴ روز ، روزی ۵ دانه عناب میل کنند.
۳٫ برای درمان کهیر و خارش های پوستی ۱۰ تا ۵۰ عدد عناب (بستگی به سن فرد و شدت بیماری آن دارد) کمی کوبیده در آب جوشانده صاف نموده صبح ناشتا میل شود.
۴٫ آنهایی که مبتلا به ورم کیسه صفرا می‌باشند عناب را خیس کرده صاف نموده صبح ناشتا میل کنند. (۱۰ دانه در یک استکان آب)
۵٫ کسانی که کمر درد دارند به مدت ۷ روز، روزی ده دانه عناب ابتدا مکیده سپس میل کنند.
۶٫ شربت عناب برای حصبه، درد سینه، سرفه و فشار خون مفید می‌باشد. طرز تهیه شربت عناب: ۲۰۰ گرم عناب در یک لیتر آب پخته سپس دانه‌های آن را گرفته با ۷۵۰ گرم شکر مخلوط نموده بپزید تا شربت شود.
۷٫ خاکستر درخت عناب و سرکه را به صورت ضماد می‌‌توان روی جراحت مارگزیده گذاشت.
۸٫عناب برای سردردهای ناشی از صفرا مفید می‌باشد. طرز تهیه : هلیله زرد +   هلیله کابلی + تمر هندی + عناب + بنفشه + سپستان + تخم خیار. از هرکدام ۵ گرم در یک لیتر آب به مدت ۱۰ دقیقه جوشانده صاف کنید و روزی سه فنجان میل کنید.
۹٫عناب دفع کنندة بلغم است.
۱۰٫ زیاده روی در خوردن عناب باعث کم شدن شهوت و غرایز جنسی می‌شود.
 ۱۱٫کسانی که زخم معده و ورم روده دارند عناب را با هسته سائیده بعد از غذا یک قاشق چای خوری میل کنند.
۱۲٫ برگ خشک عناب جهت درمان زخم‌های خوره‌ای مفید است بدین صورت که گرد برگ درخت عناب را روی زخم بپاشید.
۱۳٫ عناب کاهش دهندة حرارت بدن است.
۱۴٫ شستشودهنده سلولهای مغزی است.
۱۵٫ کاهش دهندة چربی خون است.
۱۶٫ عناب مقوی مغز است.
۱۷٫ کسانی که قند دارند روزی ۵ دانه عناب بخورند.
۱۸٫ کسانی که سنگ کیسه صفرا دارند عرق بیدمشک و عرق کاسنی را از هر کدام ۱۰۰ گرم و ۵۰ گرم عناب را در آنها خیس نموده سپس صاف کنند روزی ۳ بار هر بار ۲ قاشق غذا خوری قبل از غذا میل کنند.
۱۹٫ یک شربت خوب مخصوص سرفه و سینه درد و خلط آور و ملین: عناب + انجیر + کشمش + خرما از هر کدام ۵۰ گرم در یک لیتر آب جوشانده صاف نموده روزی ۳ فنجان میل شود.
۲۰٫ عناب برای تصلب شرائین مفید می‌باشد.
۲۱٫برای سرعت بخشیدن در ترمیم شکستگی استخوان از ضماد برگ درخت عناب استفاده کنید.
۲۲٫ کسانی که زخم روده و اثنی عشر دارند در طول روز ۵ دانه عناب آهسته مکیده بعد از اینکه کاملا نرم شد جویده میل کنند.
۲۳٫ برای درمان خارش پوست ۵۰ عدد عناب را با یک لیوان آب جوشانده صاف کرده، صبح ناشتا با سکنجبین مخلوط نموده میل شود. عناب خشک شده را با عسل مخلوط کرده در محل خارش و کهیر بمالید.
۲۴٫ از برگ‌های عناب بصورت ضماد می‌توان در محل گزش عقرب گذاشت.
۲۵٫ هستة عناب خواب‌آور و مخدر است.
۲۶٫ باد دماغ بیماری است که مانع تنفس می‌شود. عناب را بسوزانید و دود آن را بالا بکشید از طریق بینی.
۲۷٫ برای درمان دندان درد سائیده عناب را در محل کرم خوردگی دندان بگذارید.
۲۸٫ کودکانی که زرد زخم می‌گیرند روزانه ۵ دانه عناب به مدت یک هفته به آنها بدهید بجوند و آهسته بخورند. (سن کودک کمتر از ۸ سال نباشد)
۲۹٫ جهت مخملک عناب و ترنجبین را بجوشانید و به مدت یک هفته کم کم به کودک بدهید.
۳۰٫ برای سردردهای ناشی از سوء هاضمه عناب + بنفشه + گل پنیرک جوشانده با ترنجبین شیرین کنید میل نمایید.
۳۱٫ دو عدد عناب ابتدا میل شود سپس بعد از چند دقیقه یک عدد گلابی بخورند. این تقویت کننده قلب است.
۳۲٫ برای درمان یرقان عناب + گل بنفشه + ترنجبین + شیرخشت را به مقدار مساوی مخلوط کنید سپس با آب هندوانه میل نمایید. این دارو برای درمان یرقان بسیار مفید است.
۳۳٫ خوردن عناب بیماری پوستی گال یا جرب را کاهش می‌دهد روزانه چند دانه میل کنید.
۳۴٫ ۲۰ تا ۳۰ عدد عناب را در شیر خیس نموده صبح ناشتا با شیر میل کنید این دارو برای فشار خون بسیار مفید می‌باشد.
۳۵٫ اگر سنگ مثانه دارید ۳۰ عدد عناب را در یک لیوان آب شب خیس کرده صبح ناشتا میل کنید به مدت هفت روز.
۳۶٫ برای درمان سردرد ۳۰ عدد عناب + ۵ گرم تخم گشنیز در یک لیوان آب جوش دم کرده صبح ناشتا میل شود.
۳۷٫ عناب برای باد سرخ مفید است (باد سرخ بیماری است که به وسیله شیرگاو نجوشیده در انسان ایجاد می شود ابتدا در یک نقطه بدن خارش شروع می‌شود و کم کم قرمز و متورم و داغ و گرم می شود و روزهای بعد می‌ترکد و زردآب از آن خارج می‌شود) عناب را دم کرده آب آن را بخورید و تفاله آن را روی زخم بگذارید

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:3  توسط گل پایون  | 

سنجد


 

همه چیز درمورد سنجد
میوه سنجد از زمانهای گذشته در سبد غذایی ایرانیان جا داشته و در اعیاد سنتی به آن توجهی خاص مبذول شده است.

امروزه از درخت سنجد و میوه آن در صنایع غذایی، بهداشتی، دارویی، عطرسازی و صنایع چوب استفاده می شود. نام علمی سنجد «Elaeagnusan gastifolial» است و رویشگاه این درخت بدلیل سازگاری آن با محیط‌های مختلف در اغلب نقاط کره زمین از جمله آمریکای شمالی، اروپای شرقی و غربی، آسیای مرکزی و شمالی و … است.

به طور کلی ۳ نوع درخت سنجد در دنیا وجود دارد که ۲ نوع هلاگنوس و هیپوفار در ایران موجودست. درخت سنجد هلاگنوس به دلیل درشتی میوه‌، قامت بلند، نداشتن خار و برگهای پهن به درختبرتری دارد.

خواص درخت سنجد در تمام اندامهای آن منتشر شده است و ریشه، چوب، پوست و میوه آن دارای خواص دارویی و صنعتی متفاوتی است از پوست درخت سنجد یک ماده شیمیایی دارویی مهم به نام تتراهیدروآرمور - متیل - N استخراج می‌شود.

از برگ درخت سنجد آلکانویید استخراج می‌شود که در صنایع داروسازی کاربرد دارد. اسانس گل سنجد در صنایع داروسازی و آرایشی و عطرسازی بکار می‌رود.

درخت سنجد دارای ۳ قسمت برون بر (پوست قهوه‌ای رنگ)، میان‌بر (آردی شکل) و درون بر (هسته چوبی و سفت آن) است که قسمت میان‌بر و درون بر آن دارای ارزش غذایی فراوان است.

در قسمت میان‌بر ۲ نوع قند گلوکز و فروکتوز، ۷ نوع چربی اشباع شده و اشباع نشده وجود دارد.

در قسمت درون بر سنجد ۱۷ نوع آمینواسید و مقداری پروتئین وجود دارد که هر یک از این آمینواسیدها خواص دارویی بسیار مفیدی دارند بطوری که می‌توان گفت میوه سنجد یک میوه دارویی صفراست. این میوه در طب سنتی به عنوان تانن قابض است بنابراین در معالجه بیماریهای دندان، لثه و اسهال و در درمان زخم معده موثر است و می‌تواند از خونریزی جلوگیری کند. اگر آرد و هسته‌ میوه سنجد با هم آسیاب شود مصرف خوراکی آن بیماری آرتروز را درمان می‌کند. سنجد استخوان را محکم و دستگاه گوارش را تقویت می‌کند همچنین سرشار از فیبر است و گرسنگی را کاهش می‌دهد و خاصیت سیرکنندگی بالایی دارد.

سنجد منبع غنی از کلسیم است و برای افرادی که دچار پوکی استخوان هستند، بسیار مفید است و استخوان‌های افراد را محکم می‌کند. سنجد برای سلامتی دستگاه گوارش افراد بسیار مناسب است و افرادی که رژیم‌های لاغری دارند، می‌توانند سنجد را در برنامه غذایی خود قرار دهند.

سنجد سرشار از فیبر است و گرسنگی را کاهش می‌دهد زیرا خاصیت سیر کنندگی بالایی دارد و در افرادی که مشکلات دستگاه گوارشی دارند، مفید است.

بهتر است سنجد را به عنوان میان وعده استفاده کرد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:3  توسط گل پایون  | 

سرو

cypress(cupressus sempervieens) سروبا نام علمی
انواع مختلفی از سرو ، که درختی همیشه سبز و سوزنی برگ است. در ایران موجود است که از آن جمله زربین که بویژه در قسمتهای شمالی و سروناز در برخی از نواحی بویژه شیراز دیده میشود . سروناز از جنبه زیبایی ، خوش نما ترین سرو ها محسوب میشود ، شاخه ها و انشعابات سرو ناز، باریک است و تاج باریکی را تشکیل میدهد جابجا کردن سرو بایدبا احتیاط و بموقع انجام شود. چون سرو دارای ریشه های نسبتأ سطحی است ، چنانکه پس از جابجا کردن ، یخبندان صورت گیرد، ممکن است خشک شود. افزونش سرو بیشتر بصورت بذر صورت میگیرد.
 جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:2  توسط گل پایون  | 

زیتون

 اطلاعاتی درمورد زیتون


 زیتون جزو خوش خوراک ترین و مفید ترین خوردنی های همراه با غذا است .زیتون علاوه بر این که لذت غدا خوردن را چندین برابر می کند،از ارزش غذایی بسیار بالایی برخودار است که حفظ سلامتی انسان را در برابر برخی ناخوشی ها تضمین می کند.
 

همانطور که می دانید خداوند متعال در قرآن کریم به میوه زیتون قسم خورده است و این نشانه ای برای ما انسانهاست که به راحتی از کنار این میوه قرآنی گذر نکنیم.در ادامه این گزارش مطالبی مفید در رابطه با زیتون و فواید آن در اختیار شما قرار می دهیم.

زیتون سبز با سیاه فرقی نمی‌کند!

زیتون سبز و سیاه تفاوت چندانی با هم ندارند. هر دوی این زیتون‌ها، با وجود تفاوت رنگی که دارند، با هم یکسان هستند.اما نکته قابل ذکر در مقایسه زیتون سیاه و سبز این است که زیتون‌های سیاه کمی روغنی‌تر هستند و از آنجا که بخش عمده‌ای از ارزش غذایی زیتون مربوط به روغن آن است، می‌‌توان گفت زیتون‌های تیره از این نظر غنی‌تر هستند. به طور کلی، روغن زیتون یکی از روغن‌های بسیار مطلوب است و عنصر تعیین‌‌کننده‌ای در درجه‌بندی زیتون‌ها به شمار می‌آید.

البته بخشی از ترکیبات زیتون به صورت محلول در آب هستند و خواص آنتی‌اکسیدانی، ضد باکتریایی و ضد میکروبی دارند. مسلما زیتون تیره به دلیل خاستگاهش ظاهر و شاید کمی طعم متفاوتی با زیتون سبز داشته باشد اما از لحاظ ارزش غذایی، غیر از مقداری کاروتنوئید که نسبت به زیتون سبز بیشتر دارد، تفاوت قابل ذکری ندارد. پس مصرف‌کنندگان بسته به ذائقه خود، می‌توانند هر نوع زیتونی که دوست دارند، میل کنند.

چگونه زیتون سیاه می‌شود؟

زیتون رنگ‌های متفاوتی چون سبز، زرد، قرمز، بنفش و سیاه دارد که مهم‌ترین نوع رنگی آن زیتون سبز و سیاه است.زیتون سبز و سیاه دو نوع متفاوتند و بر خلاف تصور عامه زیتون سیاه از رسیدگی کامل زیتون سبز به دست نمی‌آید.

زیتون سیاه به دلیل ظاهر زیبا و بازارپسندی مطلوب، قیمت بالایی داشته، در مقایسه با زیتون سبز حاوی مواد مغذی و روغن بیشتری بوده و هر عدد آن حاوی هفت کالری انرژی است.

این زیتون به دلیل نیاز به شرایط آب و هوایی خاص و نوع خاک در کشور ما قابلیت رشد خوبی ندارد و کشورهایی چون اسپانیا و ایتالیا تولیدکنندگان اصلی آن هستند.

به دلیل آن که واردات زیتون سیاه اصل از کشورهای مذکور پرهزینه و فاقد صرفه اقتصادی است، برخی سودجویان با خرید زیتون سبز معمولی و فرآوری آن با ترکیبات آهن‌داری چون سولفات آهن، گلوکینات یا لاکتات آهن و گاهی براده آهن محصول را سیاه کرده و با قیمت بالایی در بازارهای کشور به فروش می رسانند.

متاسفانه تشخیص اصل یا تقلبی بودن این محصول توسط افراد عادی تقریبا غیرممکن است و تنها افراد متخصص با انجام آزمایش‌های مربوطه قادر به شناسایی خواهند بود. بنابراین توصیه می‌شود از خرید زیتون‌های سیاه فاقد مجوز بهداشتی و فله‌ای خودداری کنید.

زیتون سبز مطمئن‌تر است

رنگ میوه‌ها به صورت طبیعی مربوط به فلاونوئیدها و رنگدانه‌هایی است که همگی خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارند و رنگ‌های مختلف زرد و نارنجی، سبز و قرمز، بنفش و سیاه و… سبزی‌هایی مثل فلفل دلمه‌ای که رنگ‌های مختلفی دارد، نمی‌توانیم بگوییم که هیچ‌کدام برتری خاصی نسبت به دیگری دارد.

در واقع این رنگ‌ها ترکیبات کاروتنوئیدی مختلفی هستند که خاصیت آنتی‌اکسیدانی‌شان نسبت به یکدیگر به مقدار بسیار ناچیزی متفاوت است. از آنجا که تغذیه علم تنوع است، بهتر است انواع مختلفی از مواد متفاوت در برنامه غذایی افراد استفاده شود.

زیتون هم مثل همان فلفل دلمه‌ای است و سبز و سیاهش تفاوت تغذیه‌ای چندانی با هم ندارند و به شرطی که رنگ سیاه زیتون به‌دلیل دستکاری‌های صنعتی و غیرمجاز نباشد، می‌توان گفت زیتون سیاه و سبز هیچ تفاوت محسوسی با هم ندارند؛ اما چون حرف و حدیث‌ها و تردیدهایی درباره زیتون‌های سیاه شنیده شده شاید بهتر باشد از رنگی که مطمئنیم دستکاری نشده، استفاده کنیم.

قسمت رنگ‌شده زیتون نه تنها خواص تغذیه‌ای خود را تا حد زیادی از دست داده، که این نوع زیتون ممکن است برای گروه‌های آسیب‌پذیر (کودکان، سالمندان، زنان باردار و شیرده، مبتلایان به بیماری‌های خاص) سمی و خطرآفرین باشد.

انواع زیتون سیاه

زیتون‌های سیاه هم ۲ نوع دارند: یک نوعشان به صورت ژنتیک سیاه هستند و در روند رسیدن از سبز به سیاه تبدیل می‌شوند. نوع دیگر زیتون‌هایی هستند که در صنعت، با ترکیبات شیمیایی آهن‌دار سیاه می‌شوند که مصرف این نوع زیتون سیاه توصیه نمی‌شود. در واقع زیتون سیاه طبیعی به‌دلیل روغن بیشتری که دارد، طعم مطلوب‌تری هم نسبت به زیتون سبز دارد اما اگر زیتونی باشد که به صورت صنعتی سیاه شده باشد، مصرفش چندان توصیه نمی‌شود.

البته سیاه کردن زیتون به صورت صنعتی به معنی غیرمجاز بودنش نیست. برخی از زیتون‌های سیاه که در بسته‌بندی‌های استاندارد هستند، به همین شیوه سیاه شده‌اند که البته استفاده از ترکیبات آهن برای تیره کردن زیتون‌ها، روی بسته‌بندی‌شان درج شده است. این نوع زیتون‌ها در صورت استفاده موقت، مشکلی برای فرد ایجاد نخواهند کرد اما بعضی‌‌ها اعتقادی به افزودنی‌ها و دستکاری‌های انسانی در مواد غذایی ندارند و این کار را نمی‌‌پسندند و ترجیح می‌دهند از نوع اصیل خوراکی‌ها استفاده کنند.

زیتون در روایات

تعداد زیادی روایت در رابطه با مصرف زیتون به صورت خوراکی و مصارفی همچون استعمال روغن آن به شکل غیر خوراکی وجود دارد که در ادامه به تعدادی از آنها اشاره می کنیم:

۱-امام رضا (ع) از پیروانش ، از حضرت علی(ع) نقل کرده که رسول خدا (ص) فرمود :

زیتون را بخور و آن را بر بدنت بمال ؛ زیرا هرکس آن را بخورد و با آن روغن مالی کند ، شیطان چهل روز به آن نزدیک نمی شود .
( عیون الخبار ج۲٫ ص۴۲ )

توضیح : شیطان به معنی همان میکروب است .

۲-امام رضا(ع) از پدرانش نقل نموده که پیغمبر (ص)   فرمود : زیتون را داشته باشید ، چون آن سره ( زهره ) را می شکافد ، بلغم را می برد ، پی ها را محکم می نماید ، اخلاق را خوب می کند ، نفس را پاک می گرداند و غم را می برد .

( صحیفه الرضا . ص۲۸ – عیون الاخبار . ج۲ . ص۳۵ )

۳-امام صادق(ع)  به خوردن زیتون به ام هانی چنین فرمودند :

در یک ظرفی آب و زیتون و نمک بریز و بخور . ( صحیفه الرضا . ص ۲۸ – عیون الاخبار . ج۲ . ص۳۵ )

۴-امام علی(ع)  فرمودند :

خانه کسی که که سرکه و زیتون در آن باشد ، بی خورشت نیست که آنها خورشت پیامبران است . ( محاسن . ج۲  . ص ۴۰۵ )

۵-خالد بن نجیح گوید : امام صادق(ع) و ابی الحسن اول(ع)  ، نخستین غذایی را که می خوردند ، قلیت سرکه و زیتون بود .

( محاسن . ج ۲ . ص ۴۸۲ )

۷-امام صادق (ع) می فرمود : محبوب ترین غذای رنگی بر رسول خدا (ص)  سرکه و زیتون بود که غذای انبیاء است .

( محاسن . ج ۲ . ص ۴۷۲ و ۴۸۵ )

۸-حلبی می گوید: از امام صادق(ع) درباره غذا پرسیدم ، فرمودند : سرکه و زیتون که هضم کننده است . ( محاسن . ج۲٫ ص۴۷۲ و ۴۸۵ )

خواص درمانی زیتون

برگ و میوه

برگ و میوه زیتون کاهنده فشار خون ، مقوی معده ، اشتهاآور ، قابض ، تسکین دهنده دردهای روماتیسم ، نقرس ، درد مفاصل ، تب بر ، ادرارآور ، صفرابر ، ضد دیابت ” بهترین آن زیتون سبز است .”

روغن زیتون

روغن زیتون به عنوان یک عامل ضد پیری و ضد سرطان ، کمی ملین ، یک عامل ضد انعقاد خون و انسداد شریانی ، ضد برخی بیماریهای قلبی و کاهنده کلسترول و توتال خون ، رفع کننده قولنج ، دل پیچه ، خارج کننده کرم معده ، خرد

تسکین دهنده درد مفاصل ، سیاتیک ، وسرین می باشد .

در روغن زیتون ترکیبات شیمیایی وجود دارد که تمایل خون به لخته شدن را متوقف می کند . از رسوب کلسترول در شریانی جلوگیری می کند و برای پیشگیری از حمله های قلبی ، حتی بعد از وقوع اولیه حمله برای جلوگیری از حملات بعدی قلب توصیه می شود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:2  توسط گل پایون  | 

زنبق

irisزنبق بانام علمی
زنبق ها به سه گروه  زنبق ریش دار ( که خط برجسته و کرک داری روی یکی از گلبرگ هایش دارد) زنبق بی ریش (که گلبرگ های آن خط برجسته ندارد) و زنبق تاجدار ( که بررئی یکی از گلبرگ های آن قسمتی وجود دارد که رنگش با رنگ زمینه گلبرگ متفاوت است) گروه بندی میشوند.
اکثر زنبق ها ، بوسیله نیساگ (ساقه زیرزمینی ) تکثیر میشوند. افزونش بوسیله بذر هم امکان پذیر است اما یک تا دو سال به درازامیکشد تا گیاه گل دهد. هنگام کاشت کاشت نیساگ (ساقه زیرزمینی) زنبق ، اواخر تابستان تا اوایل پاییز است.
 جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:2  توسط گل پایون  | 

رازیانه


 
رازیانه  به عنوان یک هضم کننده عالی برای از بین بردن درد شکمی، گاز و نفخ است . ساقه  تازه رازیانه را می توان  شبیه به کرفس خورد، دانه رازیانه  طعم معطر  و دوست داشتنی برای ماهی و غذاهای دیگر است . اگر با خوردن سبزیجاتی ، مانند کلم، مشکل هضم دارید  سعی کنید دانه رازیانه اضافه کنید

خواص رازیانه را میشناسید؟
◄ در انتهای پست طریقه دم کردن رازیانه توضیح داده شده …

نام انگلیسی : Fennel
نام علمی : Foeniculum vulgare

1) رازیانه اثر زیاد کننده ی شیر را در زنان شیرده دارد و بدین منظور می توان از دم کرده ی رازیانه استفاده کرد.

۲ ) اشتها آور و مقوی است.

۳) نفخ و گاز معده را از بین می برد.

۴) قاعده آور است.

۵) استفاده موضعی آب برگ های رازیانه، ناراحتی و خستگی مفرط چشم را از بین می برد. این گیاه که ادرارآور است، با تکرر ادرار سموم بدن را دفع می کند.

۶) جوشانده ریشه رازیانه ملین و مسهل است.

۷) روغن تخم رازیانه کرم روده را از بین میبرد.

۸ ) حالت تهوع را برطرف می کند.

۹) برای برطرف کردن آسم ، سرفه و تنگی نفس از دم کرده تخم رازیانه به مقدار سه فنجان در روز استفاده کنید .

۱۰) برای رفع اسهال رازیانه را با زیره سبز به نسبت مساوی دم کرده و نوش جان کنید.

۱۱) رازیانه بعلت داشتن هورمون زنانه رشد دختران را جلو می اندازد .

۱۲) رازیانه مغز را فعال می کند .

۱۳) ریشه رازیانه دارای کومارین Coumarin می باشد . چون این ماده رقیق کننده خون است بنابراین آنهایی که مبتلا به تصلب شرائین یا انسداد رگها هستند می توانند از جوشانده ریشه رازیانه استفاده کنند .

۱۴) دردهای مفاصل را برطرف می کند .

۱۵) برای از بین بردن درد آرتروز روغن رازیانه را در محل درد بمالید .

۱۶) مصرف رازیانه در غذا از چشم در برابر التهاب، اختلالات مربوط به سن و پیری چشم محافظت می کند.

۱۷) رازیانه موها را تقویت می کند، مانع ریزش مو می شود، به بدن آرامش می دهد و حافظه را تقویت می کند.

طرز استفاده از رازیانه :

◄ دم کرده رازیانه :
مقدر یک قاشق چایخوری رازیانه را کوبیده و در یک لیوان آب جوش بریزید و آنرا بمدت ۱۰ دقیقه دم کنید .

◄ دم کرده برگ رازیانه :
۳۰ گرم برگ رازیانه را در یک لیتر آب جوش ریخته و بمدت ده دقیقه دم کنید . این دم کرده مقوی اعصاب بوده و هضم غذا را سریع می کند .

هشدارها :

رازیانه چون گرم است بنابراین برای گرم مزاجها خوب نیست و اینگونه افراد باید آنرا با سکنجبین میل کنند.
زیاده روی در مصرف رازیانه معده را سست کرده و تشنج می آورد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:1  توسط گل پایون  | 

تیزنا

gladiolusتیزنا(گلایول) با نام علمی
تیزنا که به طور معمول جهت تولید گل بریدنی در مزرعه کاشته میشود نیاز به آفتاب کامل ،زهکش خوب و رطوبت زیاد خاک دارد . افزونش آن بوسیله پداژه (سوخ توپر) انجام میشود . در ایران، کشت زمستانه این محصول در استانهای جنوبی و کشت تابستانه آن در استانهای شمالی کشور امکان پذیر است.
گلهای تیزنا را باید هنگامی که اولین غنچه های آن آغاز به باز شدن میکنند قطع کرد، بطوریکه دستکم 3 برگ برروی گیاه باقی گذاشته شود تا مواد غذایی مورد نیاز پداژه را تأمین کند .
جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:1  توسط گل پایون  | 

بارهنگ

 

بارهنگ و خواص آن:
بارهنگ گیاهی است چند ساله، علفی و تا ارتفاع 70 سانتی ‏متر رشد می کند. ساقه ی این گیاه بیشتر ایستاده و گاهی به طرف زمین متمایل شده است، همچنین فاقد شیار بوده و به تعداد فراوان است.
برگ‏ های بارهنگ بیضی شکل و دارای دمبرگ‏ های بلندی هستند که از این گیاه خارج می‏ شوند. این برگ‏ ها 3 تا 9 رگبرگ مشخص و برجسته دارند.
گل‏ هایش کوچک و به صورت اجتماع سنبله استوانه‏ ای، در انتهای ساقه‏ قرار گرفته ‏اند و به رنگ سبز متمایل به قهوه‏ ای هستند. قسمت مورد استفاده گیاه، برگ و دانه‏ آن است و دانه ‏های آن کوچک، تخم ‏مرغی و به رنگ قهوه ‏ای تیره هستند. زمان جمع‏ آوری این دانه‏ ها، از اواسط بهار به بعد است. گیاه تقریبا در تمام نقاط ایران رویش دارد.
تاریخچه
بارهنگ از دیر باز در دسترس بشر بوده و در کشاورزی مصرف می ‏شده است. رویش گونه‏ های خاصی از بارهنگ، همراه با سکنی گزیدن انسان در مناطق مختلف (به ویژه در مستعمرات اروپایی) افزایش یافته است.
سرخپوشان آمریکای شمالی و مائوری‏ های نیوزلند، بارهنگ را رد پای مرد انگلیسی " English Mans Foot "می ‏نامند؛ زیرا رویش آن از نواحی مربوط به مستعمره‏ های انگلیسی آغاز شد.
دانه بارهنگ در تفاله مالت (که قبلا به عنوان کود مصرف می ‏شد) و پشم صادر شده به انگلیس دیده شده و کاربرد آن در خوراک طیور متداول است. مخلوطی از دانه آسیاب شده بارهنگ و روغن را به طور موضعی برای رفع التهاب به کار می ‏برند. همچنین مخلوط جوشانده آن را با عسل برای درمان گلو درد مصرف می‏ کنند. کاربرد دانه و کلوئید تصفیه شده بارهنگ در محصولات مسهل تجاری و عرضه شده به صورت فله ‏ای متداول است.
ترکیبات مهم
این ترکیبات عبارت هستند از: ایریدوئید گلوکزید از جمله آکوبین(رینانتین). موسیلاژ به میزان حدود 5/6 درصد که حاوی دست کم چهار پلی ساکارید می ‏باشد.
تانن ‏ها، کومارین از جمله آسکولتین، فلاونوئید از جمله آپی ژنین، اسید سیلی سیک به میزان دست کم یک درصد و املاح روی و پتاسیم.
دم کرده بارهنگ
اثرات مهم
* برگ بارهنگ در درمان تورم نزله ‏های قسمت‏های فوقانی تنفسی (به علت دارا بودن تانن و موسیلاژ گیاه) موثر است. تمام اشکال خیسانده عصاره مایع، شربت، آب برگ تازه و پاستیل‏ های تهیه شده از آن، مصرف می ‏شود.
عصاره آبی در حالت سرد و عصاره مایع آن و همچنین آب برگ بارهنگ، اثرات توقف باکتری ‏ها و باکتری کشی را دارا است؛ در حالی که دم کرده و جوشانده برگ، فاقد اثر است؛ چرا که در اثر گرما د- گلوکزیداز آن شکسته شده و از عمل فعال شدن اجسام بعدی، جلوگیری می‏ کند.
* دانه بارهنگ در درمان یبوست (اثر اصلی) کاربرد دارد و به عنوان داروی ضد التهاب دستگاه گوارش مصرف می‏ شود.
طریقه و میزان مصرف
برگ
بر روی 2 تا 4 گرم برگ خرد یا پودر شده، یک لیوان آب سرد ریخته و تا حد جوشیدن، حرارت دهید و بعد از آن حرارت را خاموش کنید. سپس 10 دقیقه صبر کرده و محصول را صاف و میل کنید.
فرآورده‏های گیاهی‏ برگ بارهنگ، بیشتر به صورت تی بگ حدود یک گرمی عرضه می ‏شود و داروهای گیاهی تهیه شده از برگ، به صورت قطره یا شربت، به عنوان ضد سرفه و خلط ‏آور در بازارهای جهان، در دسترس هستند.
دانه بارهنگ
دانه:
منابع مختلف، مصرف روزانه بین 5 تا 15 گرم دانه‏ را توصیه کرده‏‏ اند. دانه‏ ها را داخل نصف استکان آب ریخته، مخلوط کرده و میل نمایید.
مهم ‏ترین اثرات گزارش شده ی بارهنگ:
(مربوط به برگ و دانه Major Plantago) ضد آلزایمر، ضد آرتریت، ضد تصلب شرائین، ضد باکتری، ضد سرطان، ضد کرم، ضد شکنندگی عروق، ضد ادم، ضد التهاب، ضد اکسیدان، ضد تب، ضد روماتیسم، ضد قارچ کاندیدا، ضد عفونی کننده، ضد تومور، ضد سرفه، ضد زخم‏ های داخلی، قابض، بازکننده برونش ‏ها، ملین، مسهل، معرق، هضم کننده غذا، ادرار‏آور، خلط ‏آور، محافظ کبد، محرک ایمنی بدن، شیرافزا، کاهش دهنده چربی، مقوی رحم، ترشح‏ کننده اسیداوریک در ادرار و درمان کننده زخم.
عوارض جانبی
برگ و دانه در حد مصرف دارویی، همراه با عارضه نیستند.
نکات ضروری
1- در هنگام مصرف بارهنگ، باید مایعات به مقدار زیاد نوشید تا موسیلاژ روی سطح دانه‏ ها، به خوبی بتوانند آب جذب کنند و متورم شوند و از متراکم شدن در معده و روده جلوگیری شود.
2- مصرف بارهنگ در زمان حاملگی و شیردهی توصیه نمی ‏شود؛ چون روغن دانه که شباهتی به روغن خردل دارد، باعث تحریک رحم شده و با حالت مسهلی که ایجاد می‏ کند، ممکن است مشکل ساز شود.
3- ممکن است روغن مذکور دانه باعث آلرژی، التهاب و درماتیت در بعضی افراد حساس گردد.
4- ممکن است دانه‏های بارهنگ موجود در بازار ایران مربوط به گونه دیگری از بارهنگ به نام Major Plantago (یا بارهنگ کبیر با نام‏های مترادف Exaltata Plantago و یا Cemata Plantago)، مربوط باشد.
این گونه بارهنگ دارای برگ ‏های پهن و بزرگ است که بر روی سطح زمین قرار گرفته‏ اند. در پهنگ این برگ ‏ها 3 تا 11 رگبرگ سراسری در طول برگ به خوبی نمایان است. گل ‏ها به صورت سنبله درازی بر روی محوری که از وسط برگ‏ ها می ‏روید ظاهر شده که سپس به میوه و دانه‏ هایی که بر روی همین محور قرار دارند تبدیل می‏ شوند.
قسمت مورد استفاده این گیاه، دانه، برگ و ریشه است که در طب عوام از آن ها استفاده می‏ شود.
گونه دیگری که ممکن است از دانه آن در ایران به عنوان بارهنگ استفاده شود Media Plantago می‏ باشد.
دانه بیشتر گونه‏ های بارهنگ (Plantago) حاوی موسیلاژ بوده که در نقاط مختلف جهان مورد مصرف دارویی مشابه دارند.
5- طبق کتاب " گیاهان دارویی سنتی ایران " آقای دکتر غلامرضا امین، مخلوطی از دانه ‏های بارهنگ، قدومه، تخم مرو و به دانه به نام " چهار تخمه " تهیه می ‏شود که در طب عوام، به عنوان نرم کننده سینه و برطرف کننده سرفه و خارش ‏های گلو، مصرف می ‏شود.
جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:0  توسط گل پایون  | 

بذر البنج


 
ترکیبات مهم بذرالبنج

گیاهان جوان بیشتر حاوی هیوسین و مقدار کمتری هیوسیامین هستند؛ در حالیکه گیاهان رسیده مقدار بیشتری هیوسیامین دارند و آلکالوئید اصلی آن‌ها را تشکیل می‌دهد. مقدار آلکالوئید‌ها در ریشه‌ی این گیاه 16/0 درصد، در دانه‌ها 1/0 درصد و در برگ‌ها 08/0 درصد می‌باشد. ترکیبات مهم دیگر شامل رزین، موسیلاژ و آلکالوئیدهای آپوآتروپین، آتروپین، کوسکوهیگرین، کولین، اسکوپین، پیریدین، تروپین و اسکوپولین است. همچنین ترکیبات دیگری از جمله اسید بوتیریک، کومارین و گلوکزید تلخ هیوسی پیکرین در گیاه وجود دارد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.

داروشناختی و اثرات مهم

برگ‌های خشک بنگ دانه به علت وجود آلکالوئید هیوسیامین برای درمان اعتیاد به الکل و تریاک استفاده می‌شود. در اروپا از این گیاه به‌عنوان مسکن گوش درد و روماتیسم استفاده می‌کنند. می‌گویند برگ بنگ دانه دور کننده‌ی موش است. در قرون وسطی از بنگ دانه به‌عنوان بی حس کننده (بی هوشی) استفاده می‌شد و گاه با آکونیت (آقنیتون)، تاتوره، تریاک و غیره آن را مانند سیگار دود می‌کردند. در داستآن‌های عربی (هزار و یک شب) از این گیاه یاد شده که با قرار دادن آن بروی آتش نگهبانان را گیج و خواب آلود می‌کردند. همچنین، از عصاره‌ی آن جهت سفتی غدد پستان و درمان کارسینوما،  سرطان پاروتید و زخم‌های سرطانی استفاده می‌شده است.

از چای بنگ دانه نیز به‌عنوان پایین آورنده‌ی قند خون، ضد اسپاسم، ضد نفخ، خواب آور، گشاد کننده‌ی مردمک چشم، مسکن و مخدر استفاده می‌کردند.

این گیاه برای درمان آسم، برونشیت، سرفه و روماتیسم مفید است. در هندوستان گاه از برگ گیاه به همراه گنجا و پودر دانه‌ها برای تسکین دندان درد بصورت سیگار استفاده می‌کردند. در روسیه از مخلوط بنگ دانه ،‌مریم گلی و تاتوره بصورت سیگار برای تسکین آسم استفاده می‌کردند.

از دانه‌های گیاه جهت تهیه‌ی شیاف برای دردهای رحم استفاده می‌شود. دانه‌ها دارای خاصیت ضد درد و مخدر هستند و قرن‌ها مورد استفاده بوده‌اند. پس از استخراج مواد مخدر دانه‌ها، روغن، صمغ و رزین آن را جدا و استفاده می‌کنند.

در هومیوپاتی از تمتور این گیاه می‌توان برای بهبود درد قفسه‌ی سینه، قطع قاعدگی، عفونت چشم، تب، نوعی کوری، التهاب روده‌ی باریک، خون دماغ و رفتار جنسی غیر عادی استفاده کرد.

سمیت و عوارض جانبی

بنگ دانه با توجه به وجود آلکالوئید‌های بسیار سمی‌، ممکن است باعث مرگ گردد. علائم مسمومیت شامل استفراغ، سردرد، افزایش بزاق دهان، تشنج و کما می‌باشد. این علائم با مصرف خوراکی و با کشیدن دود آن می‌تواند ایجاد شود و در مراحل پیشرفته باعث مرگ گردد. در موارد مسمومیت آن از مراحل خوراکی 4 درصد اسید تانیک و گاه از کافئین و یا مرفین با احتیاط استفاده می‌شود.

طریقه و میزان مصرف

با توجه به اینکه میزان آلکالوئید‌های قسمت‌های مختلف گیاه و همچنین گیاهان نواحی مختلف و گونه‌های متعدد آن متفاوت است، توصیه می‌شود از داروهای استاندارد و صنعتی این گیاه که در داروخانه‌ها موجود بوده و توسط پزشک تجویز می‌گردد، استفاده شود.

مهم‌ترین اثرات گزارش شده

سمی‌، ضد درد، بی حس کننده، ضد استیل کولین، آنتی کلی نرژیک، ضد سم سرب، ضد تشنج بزاق، ضد اسپاسم، افزایش دهنده‌ی قوای جنسی، قابض، ضد نفخ، تشنج آور، خواب آور، مسهل، گشاد کننده‌ی مردمک چشم، شل کننده‌ی عضلات، اعتیاد آور، مسکن، پاراسمپاتولی تیک و جونده کش.

نکات قابل توجه

1- همه‌ی گونه‌های بنگ دانه سمی و خطرناک هستند. گونه‌های دیگر آن درایران H.muticus و H.reticulatus که در بسیاری از نقاط ایران یافت می‌شوند.

2- با توجه به وجود چندین گونه هیوسیاموس در ایران و گسترش آن در نقاط مختلف، لازم است همگان با این گیاه سمی آشنا باشند، چرا که مسمومیت‌های منجر به مرگ، بخصوص در کودکان که علاقه‌ی زیادی به بازی با میوه‌ی آن دارند گزارش شده است.

3- شناسایی این گیاه برای عموم حداقل با دو مشخصه میوه‌ی کوزه مانند آن (که در بالا به پنج لبه‌ی نوک تیز ختم می‌شود و همگی در یک طرف ساقه قرار دارند) و گلبرگ‌هایی که سطح آن‌ها را شبکه‌ی ظریف بنفش رنگی پوشانده است (گل‌ها نیز در یک طرف ساقه قرار گرفته و در انتها مجتمع شده‌اند) و طبق تصویر ارائه شده آسان می‌باشد.

4- گونه‌هایی از بنگ دانه در نواحی شمالی تهران و راه‌های شمالی ایران بخصوص در ارتفاعات که مسیرهای اصلی کوهنوردی و مسافرت عمومی می‌باشد، وجود دارد که نسبتاً زیاد است و باید مراقب بود.

5- در سال‌های اخیر اسپری‌هایی از عصاره‌ی بنگ دانه تهیه شده که برای دفاع شخصی بخصوص خانم‌ها در برابر افراد مهاجم و مزاحم مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اسپری می‌تواند باعث گیجی و به هم خوردن تعادل فرد مهاجم گردد.

6- با اینکه در قدیم برگ و دانه‌ی این گیاه به اشکال مختلف استفاده می‌شد، ولی برای جلوگیری از مسمومیت‌های خطرناک و منجر به مرگ بهتر است از داروهای صنعتی این گیاه که کاربردهای فراوانی دارد و با دستور پزشک استفاده نمود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 13:0  توسط گل پایون  | 

بادر نحبویه


 
بادر نحبویه
 بادَرَنجبویه یا بادَرَنگْبویه یا وارَنگ‌بو یا وارَانْوو(به گیلکی)(Melissa officinalis) گیاهی است معطر و علفی چندساله، خاستگاه اصلی آن شرق مدیترانه‌است و در بعضی از نقاط آذربایجان و جلگه خزر نیز یافت می‌شود.

این گیاه از راسته لب‌گلی‌ها (Lamiales) و تیره نعناعیان (Lamiaceaes)است که بین ماه‌های تیر و مرداد گل می‌دهد. ساقه‌های آن راست و چهار گوش بوده و پوشیده از کرک است. از کنار برگ‌هایش، گل‌هایی با کاسبرگ‌های رنگی می‌روید که در وهله اول زرد کم رنگ است، سپس به سفید و در نهایت به بنفش تبدیل می‌شود. می‌توان گفت تمام گیاه، عطر لیموی تندی از خود ساطع می‌کند. موطن اصلی این گیاه قسمت وسیعی از شرق مدیترانه است. امروزه به منظور بهره برداری‌های تزیینی و طبی و تولید عسل، این گیاه را در باغ‌ها و مزارع کشت می‌کنند.[۱] خواص درمانی: آرام بخش اعصاب. ضد بیماریهای قلب. معده و روده و مفرح و نشاط آور می‌باشد.


این گیاه به اشکال مختلفی از قبیل اسانس، عصاره روغنی، روغن، پماد، کمپرس و دم‌کرده استفاده می‌شود. اسانس این گیاه در آرام کردن درد معده با منشاء عصبی، احساس چنگ‌زدگی در معده، تپش قلب، سردردهای یک طرفه، سرگیجه، عصبانیت، بی‌خوابی، استفراغهای دوران بارداری، کم خونی دختران جوان، درد عصبی دندان و رفع تندخویی در دختران جوان و زنان مؤثرست.[۲]

محتویات

    ۱ نگارخانه
    ۲ خواص درمانی بادرنجبویه
    ۳ جستارهای وابسته
    ۴ منابع

نگارخانه

    Melissa officinalis BB-1913.jpg
    Melissa officinalis01.jpg
    Melissa officinalis1.jpg
    Melissa officinalis2.JPG
    Melissa officinalis3.JPG

خواص درمانی بادرنجبویه

بادرنجبویه داروی مورد علاقه پزشک بزرگ ایرانی، ابوعلی‌سینا بود که جهت تقویت قلب و انبساط روح تجویز می کرده است.

استفاده از این گیاه به عنوان یک داروی ضد افسردگی تا قرن هفدهم ادامه داشت. آزمایش‌های جدید بر روی حیوانات آزمایشگاهی نشان می دهد که این گیاه همانند یک داروی مسکن بر روی دستگاه عصبی مرکزی عمل می کند و به همین دلیل آرام بخش است. مطالعات جديد اثر بخشی عصاره بادرنجبويه رادردرمان مـوضعی ضايـعات ويروسی تبخال براساس کاربردهای جديد تائيد نموده.[۳]

این گیاه به اشکال مختلفی از قبیل اسانس، عصاره روغنی، روغن، پماد، کمپرس و دم‌کرده استفاده می‌شود. بادرنجبویه دارای طبیعت گرم و خشک است. خواص آن عبارتند از :

    آرام بخش اعصاب
    ضد بیماری های قلب، معده و روده
    مفرح و نشاط آور
    خوشبوکننده دهان
    اسانس این گیاه در آرام کردن درد معده با منشاء عصبی، احساس چنگ‌زدگی در معده، تپش قلب، سردردهای یک طرفه، سرگیجه، عصبانیت، بی‌خوابی، استفراغ های دوران بارداری، درد عصبی دندان و رفع تندخویی در دختران جوان و زنان موثر است.
    بالا برنده فشار خون * ضد اسپاسم، ضد درد، نیرو دهنده، ضد تشنج
    برای رفع احساس صداهای مبهم در گوش، هیستری، مالیخولیا

جستارهای وابسته

    فهرست گیاهان

خواص برگ بادرنجبویه

برگ این گیاه، بهترین دارو برای کسی است که هنگام نگرانی و اضطراب دچار ناراحتی معده می شوند. دم کرده آن نیز جهت بهبود تهوع، مراحل اول سرماخوردگی، خستگی عصبی و افسردگی مفید است.

ضماد برگ این گیاه برای بهبود درد مفاصل مفید است.

در اسپانیا، برگ بادرنجبویه را به سس سالاد اضافه می‌کنند و برگ تازه آن را با چای معمولی مخلوط و یک نوشیدنی مطبوع تهیه می‌کنند.

روغن بادرنجبویه

کمپرس، پماد و روغن حاصل از این گیاه جهت دفع حشرات و درمان زخم نیش آنها و رفع تنش عصبی، از زمان ابن سینا تجویز شده است. گیاه پزشکان و عطاران، روغن بادرنجبویه را برای از بین بردن افسردگی، نگرانی، بی قراری و سردردهای عصبی تجویز می‌کنند.

از آنجا که روغن این گیاه عامل اصلی درمانی گیاه است، توصیه شده است که از مصرف خشک شده گیاه خودداری و تازه آن استفاده شود.

هر چند که این گیاه هم همانند بسیاری از گیاهان دارویی دارای خواص مفید است، ولی از مصرف بیش از اندازه آن باید خودداری کنید و در صورت داشتن یک بیماری خاص و مصرف یک داروی خاص از مصرف خودسرانه آن پرهیز نمایید و قبل از مصرف آن با پزشک مشورت کنید.

جوشانده یا شربت بادرنجبویه

جوشانده یا شربت آن برای تقویت معده ، کبد و ازدیاد هوش و حافظه تجویز می شود. همچنین برای تنگی نفس و برای استحکام لثه و دندان ها مفید است و سکسکه را آرام می کند.

دم کرده بادرنجبویه

دم کرده آن تعریق بدن را افزایش می‌دهد که راه درمان سنتی سرماخوردگی‌های همراه با تب است. همچنین نوشیدن دم کرده ی بادرنجبویه بعد از غذا به هضم آن کمک می کند.

و در ادامه

عوارض جانبی

- بهتر است اشخاص گرم مزاج این گیاه ذا نخورند و اگر هم مصرف کردند، برای رفع عوارض آن می توانند از گل بنفشه و سکنجبین استفاده کنند.

- تهوع و گیجی

- تحریکات پوستی

- در مواردی ناراحتی گوارشی

- خستگی عمومی، احساس سنگینی در سر، بی حسی و سپس خواب عمیق و کاهش فشار خون (در مصرف بیش از حد)

تداخلات دارویی

مصرف همزمان بادرنجبویه با داروهای زیر می تواند تاثیر این داروها را کم کند و با عملکرد آن ها تداخل نماید. لذا در صورت مصرف یک داروی خاص ، قبل از خوردن بادرنجبویه، حتماً با پزشک خود مشورت کنید:

- ضد صرع ها مانند کاربامازپین، فنی توئین، والپروات سدیم

- باربیتورات ها مانند فنوباربیتال

- بنزودیازپین ها مانند آلپرازولام و دیازپام

- خواب آور ها مانند زولپی دم، سوناتا، lunesta، Rozerem

- ضد افسردگی های سه حلقه ای مانند آمی تریپتیلین، نورتریپتیلین، دوکسپین، آموکسیپین

- داروهای هایپرتیروئیدی و هایپوتیروئیدی مانند متی مازول، پروپیل تیویوراسیل، لوتیروکسین، لووکسیل، synthroid، unithroid

- دیفن هیدرآمین، doxylamine

موارد منع مصرف و احتیاط

- اختلالات هورمون های تیروئیدی

- افرد مبتلا به گلوکوم (آب سیاه چشم)

- بارداری و شیردهی

- افرد حساس به آسپیرین

- کودکان

هشدارهای مهم

1. از مصرف خودسرانه داروهای گیاهی خودداری کنید.

2. داروهای گیاهی نیز بی خطر و بدون عارضه نیستند، لذا بدون نظر پزشک در هر شرایطی قابل استفاده نمی‌باشند.

3. در صورت داشتن هر گونه بیماری خاص یا مصرف دارویی خاص، قبل از استفاده از گیاه دارویی با پزشک مشورت کنید.

4. در صورت بروز هر نوع واکنش حساسیتی، باید مصرف این گیاه را قطع کنید.

5. با مشاهده هر گونه عارضه جانبی به پزشک اطلاع دهید.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 12:59  توسط گل پایون  | 

آویشن


  آویشن و خواص آن:

مصرف خوراکی آویشن دارای اثر خلط آور و ضد سرفه‌ی خوبی می‌باشد. به همین دلیل محصولات زیاد به ویژه به صورت شربت از آن تهیه شده است.

آویشن

آویشن گیاهی است علفی، دارای شاخه‌های زیاد و چوبی به ارتفاع تا 30 سانتی متر که در نواحی کوهستانی در بین تخته سنگ و به ویژه در کشورهای اروپایی می‌روید.

ساقه‌های آویشن پوشیده از کرک و برگ‌های کوچک زیادی است. برگ‌های آن کوچک، لوزی شکل، نوک تیز و به صورت متقابل، بر روی ساقه قرار دارند. این برگ‌ها به رنگ خاکستری روشن و با بوی بسیار نافذ است و دارای دم برگ‌های کوچکی نیز می‌باشد.

گل‌ها کوچک، گلی رنگ و یا سفید و به صورت مجتمع در انتهای ساقه قرار گرفته‌اند.

قسمت مورد استفاده‌ی گیاه، گل و به ویژه برگ‌های آن است. این گیاه، به طور محدود و برای تهیه‌ی داروها، در ایران کشت می‌گردد.

 
تاریخچه:

آویشن باغی نوع کشت شده آویشن وحشی (Thymus serpyllum) است. نام لاتین آویشن وحشی که به عنوان «مادر آویشن» شناخته شده، شاید به دلیل کاربرد سنتی آن برای درمان ناراحتی‌های دوران یائسگی از رشد مارگونه گیاه گرفته شده است.

Pliny آن را به عنوان پادزهر نیش مار و سم جانوران دریایی و همچنین درمان سردرد توصیه می‌کند.

رومیان نیز آویشن را می‌سوزاندند زیرا باور داشتند که دود آن عقرب را دور می‌کند.

 
منبع جغرافیایی:

این گیاه، بومی قسمت‌های مرکزی و جنوب اروپا، بالکان و قفقاز است. در اروپای مرکزی، شرق آفریقا، هند، ترکیه، مراکش و آمریکای شمالی، در سطوح وسیع کشت می‌گردد. صادرات آن، اکثر از کشورهای اسپانیا، فرانسه، بلغارستان و مجارستان به دیگر نقاط جهان صورت می‌گیرد.

 
ترکیبات مهم:

مهم‌ترین ترکیب گیاه، اسانس آن است که به میزان 5/2- 1 درصد در برگ‌های آن وجود دارد. مهم‌ترین اجسام اسانس شامل تیمول و کارواکرول که به ترتیب از 70 – 30 درصد اسانس و 30 – 15 درصد اسانس را تشکیل می‌دهند.
کاربرد دیگر آویشن، مصرف آن به صورت پودر در بعضی ادویه‌جات و ترشی‌هاست، هم چنین به طور مستقیم و یا همراه با دیگر گیاهان، به عنوان بو، مزه و ضد نفخ در صنایع غذایی مصرف زیادی دارد

ترکیبات دیگر شامل لینالول، سیمن، تیمن و آلفا پی نن هستند. این ترکیبات و درصد آن‌ها به شرایط محل کشت، زمان برداشت و سایر شرایط جغرافیایی، بستگی دارد.

 

اثرات مهم:

مصرف خوراکی آویشن دارای اثر خلط آور و ضد سرفه‌ی خوبی می‌باشد. به همین دلیل محصولات زیاد به ویژه به صورت شربت از آن تهیه شده است. هم چنین در برونشیت، سیاه‌سرفه و نزله‌ها، به خوبی می‌توان از آن استفاده کرد.

خاصیت ضد میکروب تیمول، بسیار قوی و حدود 25 بار از فنل در مورد تعدادی از میکروب‌ها، بیشتر است.

هم چنین در بعضی محصولات موضعی، به عنوان ضد خارش، ضد میکروب، مالشی قرمز کننده و محرک، محلول‌های حمام و محلول‌های غرغره برای کاهش تورم دهان و گلو، مصرف می‌شود.

کاربرد دیگر آویشن، مصرف آن به صورت پودر در بعضی ادویه‌جات و ترشی‌هاست، هم چنین به طور مستقیم و یا همراه با دیگر گیاهان، به عنوان بو، مزه و ضد نفخ در صنایع غذایی مصرف زیادی دارد.

در طب عوام، اکثراً به خاطر اثرات مسکن، ضد اسپاسم و ضد نفخ، از آن استفاده می‌کنند.

 
مهم‌ترین اثرات گزارش شده آویشن باغی:

سقط کننده جنین، آلرژی زا، ضد درد، ضد آلرژی، ضد آلزایمر، ضد آرتریت، ضد میکروب، ضد سلولیت، ضد باکتری، ضد سرطان، ضد ادم، ضد التهاب، ضد موتاژن، ضد اکسیدان، ضد تب، ضد عفونی کننده، ضد اسپاسم، ضد قارچ، ضد کرم، ضد احتقان، ضد سرفه، ضد نفخ، ضد زخم داخلی، ضد کرم آسکاریس، قابض، بازکننده و برونش ها، آنتاگونیست کلسیم، معرق، خلط آور، کاهش دهنده‌ی چربی خون، کاهش دهنده‌ی پرفشاری خون، محرک سیستم ایمنی بدن، حشره کش، کاهش دهنده‌ی ترشحات بزاقی، مسکن و محرک.
چای آویشن
 
طریقه و میزان مصرف:

تهیه چای:

بر روی 2 گرم از پودر برگ آویشن، یک لیوان آب جوش ریخته و پس از 15- 10 دقیقه صاف کرده و می‌نوشیم.

داروهایی گیاهی تهیه شده از آویشن، اکثراً به شکل مایع و شربت می‌باشند که با استفاده از راهنمای همراه دارو، باید مصرف شود. هم چنین به صورت تی‌بگ‌های مختلف، که اکثراً حاوی 2 گرم پودر و یا خرد شده‌ی برگ آویشن است، در دسترس قرار می‌گیرد.

خواص دیگر آن، شامل خاصیت ادرار آور، ضد عفونی کننده‌ی مجاری ادرار و ضد کرم است.

 
عوارض جانبی:

تاکنون در مورد عارضه‌ی جانبی ناشی از مصرف مقادیر خوراکی آویشن یا فرآورده‌های وابسته، گزارشی داده نشده است؛ ولی ممکن است در موارد معدودی، دردهای شکمی را ایجاد نماید و یا باعث گرفتگی موقتی گردد.

نکته‌ی دیگر آن که استفاده‌ی داخلی از تیمول با وجود کولیت، نارسایی قلبی و در زمان حاملگی، توصیه نمی‌گردد.

مقدار مصرف عادی آن برای افراد بالای یک سال، 6- 3 گرم برگ خشک، در یک نوبت و روزی 3- 1 مرتبه تکرار این مقدار می‌باشد.

افراد کم‌تر از یک سال، 1- 5/0 گرم از گیاه یا معادل آن از فراورده‌های آویشن را روزی چند مرتبه می‌توانند مصرف کنند.

هم چنین، میزان مصرف تنتور آن، 40 قطره تا سه بار در روز از این مقدار برای بزرگ‌سالان و تا یک ششم این مقدار، برای افراد زیر یک سال، مناسب است.

مصرف شربت‌های مختلف، بر حسب دستور کارخانه‌ی سازنده می‌باشد.

افزون بر این، دم کرده‌ی 5 گرم درصد میلی لیتر آب، به عنوان غرغره یا دهان‌شویه و یا مصارف موضعی، توصیه شده است.

 
مصرف در حاملگی و شیردهی:

گرچه ممکن است مصرف در این دوران، خطراتی در بر نداشته باشد ولی چون مطالعات در این مورد کامل نشده است، لذا بهتر است مصرف با نسخه‌ی پزشک صورت گیرد.

 
نکات قابل توجه:

1- گیاهانی با نام آویشن پهن، آویشن باریک و آویشن شیرازی که در عطاری‌ها و یا بازار ایران وجود دارد، گیاهانی متفاوت از آویشن بوده ولی به علت شباهت در بعضی ترکیبات و یا شباهت ظاهری، بدین نام‌ها نامیده شده‌اند. راجع به این آویشن‌ها، توضیحات لازم ارائه شده است.

2- گونه‌ی دیگری از آویشن با نام علمی Thymus zygis که شباهت بسیار نزدیکی از نظر ظاهری و ترکیبات، با گونه‌ی اصلی دارد، در بعضی نقاط دنیا به جای آویشن اصلی (Thymus valgaris) مصرف می‌شود. گونه‌ی مذکور در ایران رویش ندارد.

3- به بعضی از گونه‌های گیاه Thymus در ایران آویشن اطلاق می‌شود. این گیاه در مناطق زیادی از ایران در شمال، غرب و مرکز از جمله مازندران، گیلان، آذربایجان، زنجان، کردستان، اطراف تهران و اطراف قزوین می‌روید.

4- آویشنی که در اکثر کتب گیاهان دارویی دنیا به عنوان استاندارد و گونه اصلی دارویی نوشته شده است Thymus vulgaris می‌باشد که به طور محدود در ایران کشت می‌گردد و اکثر گیاهانی که تحت نام آویشن در بازارهای ایران عرضه می‌شوند، از نظر جنس و گونه متفاوت می‌باشند ولی در اثرات دارویی مشابهت دارند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 12:58  توسط گل پایون  | 

آقطی

آقطی سیاه (Sambucus nigra) آقطی
 

که در مناطقی از ایران انگور کولی و خمان کبیر نیز نامیده می‌شود درختچهای است که ارتفاع آن در نواحی مساعد به ۱۰ متر می‌رسد. این درختچه معمولاً در کنار جاده‌ها و حاشیه جنگل‌ها و در نواحی مرطوب و سایه‌دار می‌روید.

محتویات

    ۱ کلیات گیاه‌شناسی
    ۲ ترکیبات شیمیایی
    ۳ خواص داروئی
    ۴ مضرات
    ۵ منابع

کلیات گیاه‌شناسی

آقطی سیاه از زمانهای قدیم مورد مصرف مردم بوده و از آن برای رفع امراض مختلف مانند دفع بلغم و صفرا استفاده می‌کرده‌اند. برگ‌های آن سبز رنگ، بیضوی، دندانه دار، بیدره و مرکب از ۵ تا ۷ برگچه می‌باشد. اگر برگ‌ها شکسته و مالش داده شود بوی بدی از آن متصاعد می‌شود.همه قسمت سبز گیاه سمی هستند.

گلهای آن سفید و خوشه‌ای است که در اواخر بهار ظاهر می‌شود. میوه آقطی سیاه گوشتی، ریز مانند انگور و برنگ آبی سیر می‌باشد. قسمت مورد استفاده این درختچه گل، برگ و پوست داخلی ساقه آن است. آقطی سیاه در ایران در نواحی آذربایجان و همدان می‌روید.

نامهای دیکرآقطی: خمان-سبوقه-خمان کبیر-آقطی سیاه-تر-دارگن-انکورکولی-خمان صغیر-پلم-پلخون-شون و آقطی سرخ می باشد
ترکیبات شیمیایی

پوست این درختچه و برگ آن دارای موادی مانند سامبوسین Sambucine سامبو نیگرین Sambunigerine، کولین، سیکوتین Cicutine و مقدر کمی نیترات پتاسیم می‌باشد. در گلهای آن الدرین Elderine و مقدر کمی اسانس وجود دارد. میوه آقطی سیاه درای کریزان تمین Chrysanthemin، مواد قندی، اسانس، صمغ، اسید والزیانیک و اسید استیک می‌باشد.
خواص داروئی

آقطی سیاه از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است. پوست ثانوی (داخلی) ساقه و ریشه آن از نظر طبی موثرترین قسمت‌های این گیاه است.

۱- در درمان رماتیسم و درد مفاصل موثر است.

۲- ادرارآور است.

۳- ملین و ضد یبوست می‌باشد و بهترین دارو برای رفع یبوست در افراد سالخورده و کسانی است که انقباضات روده بزرگ در آنها ضعیف شده‌است.

۴- دم کرده برگهای خشک شده آن در رفع اسهال موثر است.

۵-برای برطرف کردن درد و التیام بواسیر، برگهای تازه این گیاه را له کرده و یا اینکه از آن پماد تهیه کنید و روی بواسیر دردناک بگذارید.

۶- درمان کننده استسقاء یم باشد و آب اضافی را از بدن و از بین انساج خارج می‌سازد.

۷- برای از بین بردن خارش بدن، پوست ساقه آنرا در روغن بجوشانید و سپس آنرا صاف کرده و بگذارید سرد شود. این روغن را روی قسمت‌هایی که خارش دارد بزنید.

۸- برای جوشخوردن استخوان و مداوای شکستگی استخوان، از دم کرده ریشه این درختچه استفاده کنید.

۹- دم کرده گلهای خشک شده آقطی سیاه درمان کننده گریپ، سرما خوردگی، بیماریای دستگاه تنفسی و نقرس می‌باشد.

۱۰- جوشانده گلهای خشک شده این گیاه برای معالجه برونشیت و ذات الجنب مفید است.

۱۱- بخور گلهای آقطی سیاه برای درمان بیماریای سل مفید بوده و اخلاط چسبناک را از گلو خارج می‌سازد.

۱۲- بیماریهای کلیه و مجاری ادرار را درمان می‌کند.

۱۳- سنگ کلیه را خارج می‌سازد.

۱۴- شیرمادران شیرده را زیاد می‌کند.

۱۵- در درمان بیماریهای صرع مفید است.

۱۶- جوشانده گلهای خشک شده آقطی سیاه را بصورت کمپرس روی زخم‌های اگزما بگذارید اثر مطلوب خواهد داشت.

۱۷- خوردن میوه آقطی سیاه مالیده آن به سر باعث سیاه شدن مو و تقویت مو می‌شود.

۱۸- جوشانده گلهای آقطی سیاه را روی سوختگی‌ها بگذارید و کمپرس کنید ف اثر شفابخش درد.

۱۹- برای از بین بردن ورم چشم می‌توان چشم را با جوشانده گلهای این گیاه شستشو داد.

۲۰- جوشانده برک این درخت آفت درختان و سبزیجات را از بین می‌برد.

۲۱- اگر پوست حساس درید برای شستن صورت یا پاک مدرن آرایش از دم کرده آقطی سیاه استفاده کنید.

۲۲- برای شادابی پوست صورت از بین بردن لکه‌ها و کک و مک می‌توان از ماسک زیر استفاده کدر:

گلهای خشک شده آقطی سیاه را دم کنید و مقدری پودر باقلای خشک را در ظرفی بریزید سپس دم کرده آقطی سیاه را روی آن ریخته و خمیری تهیه کنید. این خمیر را بصورت ماسک روی صورت بگذارید و پس از یک ربع ساعت بجوشانید این ماسک را هر روزه روی پوست خود بگذارید تا صورت را جوان و شاداب کند.

طرز استفاده: ۱) جوشانده : مقدر ۶۰ گرم پوست ساقه، برگ و یا میوه این درختچه را در یک لیتر آب ریخته و بگذارید آهسته بجوشد تا حجم آن به نصف برسد. سپس آنرا صاف کنید.

۲) شراب آقطی سیاه: ۱۵۰ گرم پوست ساقه یا ریشه این گیاه را در یک لیتر آب شراب سفید ریخته وبگذارید بمدت ۱۵ روز بماند البته هر روز آنرا هم بزنید. پس از اینمدت آنرا صاف کرده و در شیشه دربست نگهدری کنید. مقدر مصرف این شراب یک قاشق سوپخوری و سه بار در روز است.

۳) سرکه آقطی سیاه: ۱۰-۲۰ گرم برگهای خشک شده این درختچه را در یک لیتر سرکه ریخته و بگذارید تا مدت دو هفته بماند و هر روز آنرا بهم بزنید . پس از این مدت آنرا صاف کرده و در شیشه دبست نگهدری کنید. مقدر مصرف این شراب سوپخوری و سه بار در روز است.

۴) دم کرده آقطی سیاه: مقدر ۱۰۰ گرم گل خشک شده این درختچه را در یک لیتر آبجوش ریخته و بمدت ۱۰ دقیقه دم کنید. از این دم کرده یم توانید برای شستشوی زخم‌ها استفاده کنید.

۵) شیره یا آب میوه: میوه‌های رسیده آقطی سیاه را فشار داده تا شیره آن خارج شود. مقدر مصرف این شیره یک قاشق چایخوری مخلوط در یک لیوان آب می‌باشد.

۶) شراب آقطی سیاه: آب میوه را گرفته و با هم وزن آن قند مخلوط کنید. سپس این مخلوط را بجوشانید ا شربت غلیظی بدست آید.

مقدر مصرف این شربت یک قاشق غذا خوری قبل از هر غذا است
مضرات

استفاده زیاد از آقطی سیاه ممکن است باعث تهوع و همچنین ورم رودهها شود.

آقطی سیاه سرد است و بنابراین افراد سرد مزاج حتماً باید آنرا با عسل بخورند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.comمراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 12:58  توسط گل پایون  | 

اقحوان


 
اقحوان
نام‌هاي ديگر:
شجره مرين-منيات-كركاش و ...
مشخصات ظاهري:
اقحوان، گياهي است 2 و يا چندساله كه داراي ساقه‌اي به ارتفاع 30 تا 80 سانتي‌متر است. برگ هايي نرم، به رنگ سبز روشن، منقسم به قطعات برگچه مانند و دندانه دار دارد. كاپيتول‌هاي‌ آن مركب از دو نوع گل،‌يكي زبانه‌اي و به رنگ سفيد، واقع در حاشيه و ديگر لوله‌اي و به رنگ زرد و واقع در ناحيه وسط است و چون گلها پس از شكفتن،‌به صورت گل آذين ديهيم، در راس ساقه جلوه مي كنند، به اين خاطر منظره زيبايي را بوجود مي‌آورند.
خواص:
از اقحوان بيشتر در موارد زير استفاده درماني به عمل مي‌آورند.
تقويت معده-تشنج-اسهال-قاعدگي-تب-عفونت-كرم-اختلالات دستگاه هاضمه-قولنج-نفخ-ضعف اعصاب-ترشحات مهبل-ميگرن-سردرد-نقرس-بيماري‌هاي رحمي با منشاء عصبي-هيستري-ضعف دستگاه گوارش و ...
محل رويش:
شيره كوه-شاه كوه-فيروز كوه-دامغان-اطراف كرج-قزوين-كوه دماوند-خراسان در 32 كيلومتري مشرق شهركرد-آذربايجان-در 1700 متري داماش در 1300 الي 3000 متري ارتفاعات كندوان-مازندران-جنگل لوه-گرگان و ...

برای کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 12:57  توسط گل پایون  | 

افسنتین

 
افسنطین

                                      Artemisia absinthium
Worm wood – Mugwort
Asteraceae

نام‌های ديگر : افسنتين كبير،افستطین ، مروه، كشوثای رومی، خترق، خاراگوش، قورت اودی، سينسوس، مجری، ربل، دسيسه، شيح رومی، افسنطين رومی، اسبسنت، سليسينوس، افنيثون، كمثوثا، گول‌هه‌نگ (در زبان کردی و لهجه شیرین اورامی به معنی گل زنبور عسل) ، واش، افسنتين بحری، شيح، افسنتين صغير، ابسنتين، گندواش و كشوثا می‌باشد.

افسنطین گیاه بومی مناطق معتدل آسیا و اروپا است و در کشور ما به طور وحشی در ارتفاعات استان های مازندران، گیلان، اردبیل، آذربایجان ، مناطقی از کردستان و ... یافت می شود. افسنطین گیاهی حساس به سرما، مقاوم به خشکی و کم آبی است.

برگ افسنطین شبيه برگ مرزه و دارای تلخی و گيرندگی و سوزش است .

۱. طبع آن گرم و خشك است.
2. مقدار مصرف افسنتين از نيم تا 2 گرم مي‌باشد.
2. برای درمان شوره سر50 گرم گل افسنطین را در500 سی‌سی آب‌جوش دم‌كرده سپس موهای خود را با آن ماساژ دهيد.
3. برای درمان كم خوني و لاغري 1 گرم افسنطین را در 200 سي‌سي آب‌جوش دم‌كرده صاف نموده با عسل شيرين كنيد قبل از ناهار و شام يك استكان ميل شود.
4. خانم‌هايی كه قاعدگی نامنظم دارند 200 گرم گل افسنتين را به مدت سه هفته در 20 سی‌سی آب خيسانده كمی الكل 96 درجه به آب اضافه نموده 20 روز بگذارند بماند صاف نموده هر روز قبل از ناهار و شام يك قاشق چايخوری ميل شود.
5. اشخاصي كه دچار بي‌خوابي و عصبانيت می‌شوند 20 گرم گل افسنطین را در يك ليتر سركه ريخته 15 دقيقه جوشانده سپس صاف نموده در يك شيشه رنگی ريخته هر گاه دچار عصبانيت يا بی‌خوابی شدند با اين محلول دو طرف پيشانی خود را ماساژ دهند تا به خواب عميقی فرو روند.
6. جوشانده افسنتين تصفيه كننده خون است.
7. برای رفع طاسی و تب‌های نوبه می‌توان از افسنتين استفاده كرد.
8. افسنطین مسهل صفرا است.
9. براي درمان كابوس، سرگيجه، ماليخوليا از دمكرده افسنتين استفاده كنيد.
10. برای درمان لكه‌های قرمز چشم كه در اثر ضربه به وجود آمده است افسنتين را در پارچه تميز گذاشته و در آب‌جوش فرو بريد سپس در محل درد بگذاريد.
11. جوشانده افسنتين در روغن برای ورم بناگوش و التيام چرك و عفونت گوش مفيد می‌باشد.
12. چكاندن جوشانده افسنطین در گوش، سنگيني و عفونت گوش را كه در اثر رفتن آب بوجودآمده از بين می‌برد، بايد تحت نظر پزشك باشد.
13. برای اين‌كه بيدآسيبی به لباس‌نزند افسنتين را در كمدلباس بگذاريد.
14. افسنطین تب‌بر و ضد يرقان است. 2 گرم در 100 سی‌سی آب‌جوش 15 دقيقه دم‌كرده به سه نوبت ميل شود.
15. براي رفع بدبويي دهان افسنطین به صورت دم كرده مناسب می‌باشد.
مزاج :گرم و خشک و افشره اش گرم تر است .
            خاصيت درمانی   خواص افسنطین  فواید افسنتین

افسنتين بازکننده و گيرنده است .
افسنتين لباس را از بيد و گزند حشرات نگاه می دارد و اگر با مرکب ترکيب شود رنگ مرکب ثابت می ماند ،تغيير رنگ نمی دهد و کاغذ را از موش خوردگی محفوظ می دارد .
آرايش : افسنطین رنگ و رو را زيبا می کند .برای درمان موخوره و گری مفيد است .لکه های بنفش زير چشم را می زدايد .
درزخم و دمل و جوش : ضماد و شربت آن برای گرفتگی های عروقی درونی مفيد است .

درمداوای گوش :بخار پخته شده آن درد گوش را تسکين می دهد و خوردن آن با عسل از سکته جلوگيری می نمايد .
 چشم ها :  هرنوع و به ويژه خودرو آن اگر به صورت ضماد در آيد و به زير چشم ببندند براي معالجه هر نوع درد کهنه و تيرگی چشم مفيد است .
اندام های تنفسي : شربت آن کشيدگی زير سراشيبی های دنده های رو به شکم را معالجه مي کند .
اندام های تغذيه : اگر پخته و افشره افسنطين را به مدت 10 روز بنوشند در باز گردانيدن اشتها تأثير به سزايي دارد . شربت افسنتين معده را تقويت مي کند و در بسياري از حالت ها مفيد است . اگر کسانی که يرقان دارند آن را به مدت 10 روز بخورند بسيار مفيد است و در مداواي طحال مؤثر است و اگر آن را با عدس يا برنج بپزند و بخورند کرم ها را از بين مي برد . افسنتين مخلوط با سنبل بادشکم و معده را چاره ساز است . اگر افسنطين را با روغن حنا مرهم کنند و بر تهی گاه بمالند درد تهی گاه تسکين مي يابد و اگر آن را با روغن گل محمدی مرهم کنند و يا با گل محمدی مخلوط کنند درد معده را از بين می برد و سفتی آن را بر طرف می نمايد .
اندام هاي دفعی : دربيرون راندن بول و روان کردن حيض بسيار مؤثراست .به ويژه اگر آن را با عسلاب بردارند .افسنطین مسهل صفرا است ولي در بلغم و آنچه در روده ها ماندگار است مؤثر نيست . علاوه بر آن شربت افسنتين در مداوای بواسير و بريدگی- خراش و زخم مقعد نيز مفيد است .
اگر آن را آب پز کنند و يا آن را با برنج بپزند و با عسل بخورند کرم روده را از بين مي برد و شخص به اسهالی سبک دچار می شود . افسنتين با عدس سوخته نيز همين کار را انجام می دهد .
تب ها : در مداوای تب کهنه مفيد است .
سموم : با آب انگور کهنه پادزهر گزش نيش عقرب ، گزش راسو ، و سم شوکران است .اگر با سرکه باشد پادزهر قارچ سمی است و پاشيدن آن پشه را از بين می برد .اگر آن را با مرکب مخلوط کنند صفحات کتاب از موش خوردگی به دور می ماند .
عمده ترین خواص درمانی افسنطین که در پزشکی سنتی و نوین مطرح می باشد عبارتند از: ضد کرم (نام انگلیسی این گیاه Worm woodبیانگر این خاصیت است)، اشتها آور و کمک کننده به هضم غذا، تنظیم کننده ی قاعده گی در زنان و ضدعفونی کننده.

افسنطین - افسنتین - افستطین خواص افسنطین فواید افسنتین

برای کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت وب سایت شرکت گل پایون  www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 12:57  توسط گل پایون  | 

افتیمون


 
افتیمون و خواص آن:
افتیمون (cuscuta. epithymum) که نام های دیگر آن عبارتند از: شکوفا، حماض الارنب، دواء الجنون

 

این گیاه که به زبان هندی اکاس بیل نامیده می شود گیاهی است از تیره پیچک صحرائی علفی و یکساله و دارای ساقه های ظریف و باریک است که قابلیت انعطاف داشته و رنگ ساقه تقریبا کرم مایل به قرمز است این گیاه بصورت انگل بر روی گیاهان بسر میبرد و بر آن ها میپیچد و انواع مختلفی دارد که بعضی دارای گلهای سفید و بعضی زرد و بعضی دارای گل قرمز می باشند.

Darmane jonoon cuscuta epithymum 300x225 خواص گیاه افتیمون | درمان جنون، مالیخولیا و مانیا

این گیاه در بسیاری از نقاط روی زمین موجود است و در دامنه کوه ها تا ارتفاع دو هزار متری نیز مشاهده می گردد. اطباء قدیم از این گیاه برای معالجه مرض اسکوربوت استفاده میکرده اند دانه آن از دانه خردل ریزتر و قرمز مایل به زرد است طعم این گیاه تلخ و تند است.

طبیعت این گیاه گرم و خشک است از این گیاه به عنوان مسهل در بیماری هایی مانند لقوه و خواب رفتن اعضاء بدن و دردهای مفصلی استفاده می شود. برای معالجه سردردهای مزمن سودادی مزاج که همراه با ناراحتی های فکر می باشد روزی دو مثقال از پودر خشک شده این گیاه را در یک لیوان شیر بخیسانند و با هفتاد و پنج گرم سکنجبین بخورند و مدت هفت روز این عمل را انجام دهند. علاوه بر معالجه سردرد مذکور برای ناراحتی هایی از قبیل مالیخولیا (نوعی بیماری روانی است که مقدمه جنون بوده وشخص مبتلا به آن مرتب خیالات بدو ناپسند می کند) مانیا (نوعی جنون است که بیمار به دیگران حمله میکند و آزار می رساند) و خفقان نیز بسیار نافع است. برای مداوای این ناراحتی ها افتیمون را با برابر آن افسنطین مخلوط و میجوشانند و آب مطبوخ را پس از صاف کردن میل می نمایند در معالجه جنون میتوان ۲۵ گرم افتیمون را کوبیده و با ۲۵ گرم سکنجبین مخلوط نموده و به بیمار بخورانند و این عمل را هفته ای یکبار ادامه دهند.

به گزارش مجله پزشکی دکتر سلام، یکی از بزرگان طب سنتی بنام طلا طلی در مجربات خود نوشته که به صدها نفر از افراد مبتلا به جنون و وسواس و مالیخولیا و مانیا مخلوطی از افتیمون و افسطین و برگ حنظل داده شد و شفا یافتند. افرادیکه به کابوس مبتلا می شوند با خوردن افتیمون این حالت از آنان زایل میگردد اینگونه افراد بهتر است افتیمون را با مقداری گل قند مصرف نمایند. نوشته اند اگر با آبی که افتیمون در آن جوشیده شده غده سرطانی زخم شده را شستشو دهند و مقداری هم از آب دارو به بیمار بخورانند تا حدودی از پیشرفت آن جلوگیری میشود.

افتیمون را نباید زیاد بجوشانند چون زیاد جوشاندن از خواص داروئی آن کم میکند.

بلکه مقداری بیشتر از حالت دم کردن بجوشد که مواد داروئی وارد آب شوند کافی است مقدار خوراک از برگ خشک شده حنظل پنج تا هفت گرم است که همواره افتیمون و افسطین به بیمار مالیخولیائی داده می شود.
ام‌هاي ديگر:
شكوثا- شكوث-حماض الارنب
مشخصات ظاهري:
افتيمون، گياهي است علفي، يك ساله و پيچنده كه به حالت انگلي برروي عده‌اي از گياهان علفي به سر مي‌برد.
نحوه‌ي تشخيص آن از گونه‌هاي مشابه به اين صورت است كه در نوع اصلي ساقه‌ها، ظريف، باريك، قابل انعطاف، صاف و منشعب مي‌باشند.گل های آن مايل به زرد و صورتي ديده مي‌شود. اواخر بهار تا پاييز زمان گل دادن افتيمون مي‌باشد. گل‌هاي آن مركب از قطعات پنج‌تايي و مجتمع و به وضع فشرده يا ظاهر كروي، در طول ساقه و در كنار فلس‌ها است.
خواص:
از افتيمون بيشتر در موارد زير استفاده درماني به عمل مي‌آيد:
زياد كردن اشتها-صفرا-التيام و شستشوي زخم‌ها-اسكوربوت-يبوست-ضعف دستگاه هاضمه-دفع گازهاي روده و ...
محل رويش:
در 200 الي 500 متري كوه لاله زار-در 2900 متري كوه جوپار كرمان-جزيره قشم-جزيره هرمز-كازرون-بندرعباس-در 2600 متري شاه كوه اصفهان-در ارتفاعات 2400متري جنگل پل زنگوله-كندوان-شوش-كرج-همدان-اطراف تهران و ...

 برای کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 12:57  توسط گل پایون  | 

آش انگور


 
آش انگور
نام‌هاي ديگر:

خوشه انگور-شر-عوسج-شجره الدكن-خرزل-اشنگور-الجاره-كلي كك و ...

مشخصات ظاهري:

آش انگور، درختچه‌اي است به ارتفاع 2 تا 3 متر كه به ندرت در شرايط مساعد به ارتفاع 6 تا 8 متر نيز مي‌رسد. شاخه‌هاي فراوان و متقابل آن، وضع بسيار نامنظم و كج و معوج، از بهترين وسيله تشخيص گياه به شمار مي‌آيد. شاخه‌هاي آش انگور خار دار است.

برگ‌هاي آن متقابل، دندانه‌دار، كرك، به طول 3 تا 6 سانتي‌متر و حتي 13 سانتي‌متر، به عرض 2 تا 5 سانتي‌متر و داراي 3 تا 4 زوج رگبرگ‌ كماني درا طراف رگبرگ مياني است. گل‌هايي كوچك به رنگ زرد مايل به سبز، دوپايه، مجتمع به تعداد نسبتا زياد وبه حالت فشرده در كناره برگ‌ها دارد. ميوه‌ي آن به بزرگي يك نخود و به رنگ سياه، پس از رسيدن كامل است. در داخل ميوه‌ي آن، درون شيره‌اي به رنگ قرمز مايل به سبز يا مايل به بنفش، 2 تا 4 دانه جاي دارد.

خواص: از شيره آش انگور بيشتر در موارد: يبوست،( پرخوني)،‌زياد كردن ادرار، آب آوردن انساج و استفاده درماني به عمل مي‌آيد.

برای کسب اطلاعات بیشتر لطفأ به وب سایت شرکت گل پایون www.golpaion.com مراجعه فرمائید.


برچسب‌ها: گل و گیاه, زیباسازی, طراحی فضای سبز, احداث باغ و پارک, گلها و گیاهان زینتی
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم شهریور 1393ساعت 12:56  توسط گل پایون  | 

مطالب قدیمی‌تر